1 τρις δολ. το “χάσμα” προστασίας στις συντάξεις παγκοσμίως

Το ποσοστό των ατόμων άνω των 65 ετών, διεθνώς, αυξήθηκε από 6,8% το 2000 σε 9,3% το 2020, αυξάνοντας τη ζήτηση για σύνταξη και εκταμιεύσεις. Ομοίως, το πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ αναμένεται να καταγράψει συνεχή άνοδο μέχρι το 2050 με αποτέλεσμα να αυξήσει τις ανάγκες του πληθυσμού σε εισοδήματα. “Δεδομένου ότι οι συνταξιοδοτικές ανάγκες είναι πιθανό να συνεχίσουν να αυξάνονται ταχύτερα από τα διαθέσιμα κεφάλαια” αναφέρει η έκθεση, “το χάσμα θα αυξηθεί περαιτέρω, ειδικά επειδή η μείωση των αποδόσεων των επενδύσεων υπολογίζεται ότι θα πλήξει τα συνταξιοδοτικά συστήματα παγκοσμίως.

Ενώ την περασμένη δεκαετία έχει φέρει σημαντικές θετικές αποδόσεις τόσο σε μετοχές όσο και σε ομόλογα, αυτές οι βασικές κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων είναι απίθανο να διατηρήσουν αυτό το επίπεδο απόδοσης την επόμενη δεκαετία”.

Σε 20 από τις 38 χώρες μάλιστα η ηλικία συνταξιοδότησης για τη γενιά που εισέρχεται επί του παρόντος στην εργασία η αγορά θα αυξηθεί από μέσο όρο 64,2 το 2020 σε 66,1 έως το 2064, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ. Στο σχετικό πεδίο έχουν υπάρξει από κράτη κίνητρα, λόγου χάρη στην Ιαπωνία, οι ιδιωτικές εταιρείες υποχρεούνται από το νόμο να διατηρούν εργαζομένους που επιθυμούν να συνεχίσουν να εργάζονται μέχρι την ηλικία των 65 ετών.

Τι δείχνουν τα στοιχεία:

• Ο αριθμός των ατόμων στο παγκόσμιο εργατικό δυναμικό έχει αυξηθεί κατά περίπου 1% ετησίως από τη δεκαετία του 1990. Από το 2000 έως το 2020, για παράδειγμα, το εργατικό δυναμικό αυξήθηκε κατά 24%:
  συνολικός πληθυσμός σε ηλικία εργασίας αυξήθηκε κατά 27%
• Το ποσοστό συμμετοχής στην εργασία μειώθηκε από 64% σε 59% κατά την περίοδο αυτή, γεγονός που κάπως μείωσε την αύξηση του αριθμού των ατόμων που συνεισφέρουν στο συνταξιοδοτικό σύστημα. Το μερίδιο της άτυπης οικονομίας (δηλαδή του «ανεπίσημου» εργατικού δυναμικού) στις περισσότερες αναδυόμενες αγορές μειώθηκε τα τελευταία 10 χρόνια, γεγονός που αυξάνει το εργατικό δυναμικό συμβάλλοντας ενεργά στα σχέδια
• Η εισφορά ανά άτομο ήταν, κατά μέσο όρο, 15% του ετήσιου εισοδήματος για δημόσια προγράμματα και 3% για ιδιωτικά σχήματα. Ενώ υπάρχουν περιορισμένες πληροφορίες για τις τάσεις ανά χώρα, μπορεί να υποτεθεί ότι οι εισφορές παρέμειναν στάσιμες ως ποσοστό του ετήσιου εισοδήματος. Οι εθελοντικές εισφορές, οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν κινητήρια δύναμη για την αλλαγή της αποταμιευτικής συμπεριφοράς, αυξήθηκαν έως το 2000 ως ποσοστό του ΑΕΠ, αλλά δεν παρουσίασαν περαιτέρω αύξηση από το 2000 έως το 2020.

Η αντιμετώπιση του συνταξιοδοτικού χάσματος απαιτεί την συμμετοχή ενός ευρέος φάσματος ενδιαφερομένων φορέων, συμπεριλαμβανομένων τόσο των ιδιωτικών όσο και των δημόσιων φορέων αναφέρει η GFIA στην έκθεσή της επισημαίνοντας την ανάγκη να υπάρξουν συνδυασμένες πολιτικές που θα συνεισφέρουν στη διατήρηση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών κατά τα χρόνια της συνταξιοδότησης.