Ο συνήγορος του διαβόλου στην υποχρεωτική ασφάλιση κατοικιών

Του Πλάτωνα Τσούλου

Ανώτατα στελέχη της ασφαλιστικής αγοράς θεωρούν ότι θα υπάρξει τελικά θεσμική παρέμβαση ώστε να διευκολυνθούν οι ιδιοκτήτες ακινήτων να ασφαλίσουν τις περιουσίες τους για τον κίνδυνο του σεισμού και λοιπών ακραίων φαινομένων. Ωστόσο, το ζητούμενο σε αυτή τη φάση είναι αν η σχεδιαζόμενη ρύθμιση θα προωθηθεί στη Βουλή πριν η μετά τις εκλογές.

Αν αυτό συμβεί πριν τις εκλογές σημαίνει ότι η ασφαλιστική αγορά θα έχει κάνει ένα πρώτο πολύ σημαντικό βήμα ώστε να διευρυνθεί το κοινό που θα ασφαλίζει τις κατοικίες του έναντι του σχετικού κινδύνου. Αν όμως λόγω του τραγικού γεγονότος με το σιδηροδρομικό ατύχημα στα Τέμπη, ο σχεδιασμός πάρει αναβολή για μετά τις εκλογές, το πρώτο και κυριότερο θέμα έχει να κάνει με το αποτέλεσμα των εκλογών και το δεύτερο με το αν η επόμενη κυβέρνηση ακόμα κι αν δεν αλλάξει η κομματική της βάση, θα διατηρήσει την ίδια γραμμή. Η λογική βέβαια λέει ότι σε αυτή την περίπτωση δεν θα δούμε ανατροπές.

Κατά συνέπεια με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, εάν και εφόσον δεν υπάρξει εκλογική ανατροπή, η ασφαλιστική αγορά έχει να αναμένει μία εξαιρετικά σημαντική και ουσιώδη θεσμική παρέμβαση για το ζήτημα της ασφάλισης των κατοικιών έναντι φυσικών καταστροφών.

Βέβαια, η όποια παρέμβαση δεν θα προβλέπει την έννοια της υποχρεωτικότητας. Αυτό στο οποίο φέρεται να συμφώνησε η ασφαλιστική αγορά με την κυβέρνηση είναι σε πρώτη φάση να γίνουν όλες οι ανάγκες κινήσεις από την πολιτεία ώστε οι ιδιοκτήτες ακινήτων να τονώσουν το ενδιαφέρον τους να ασφαλίσουν τις περιουσίες τους.

Υπό αυτή την έννοια, η θεσμική παρέμβαση θα προβλέπει τη χορήγηση κινήτρων σε όσους προβούν σε ανάλογες δαπάνες και με την πάροδο του χρόνου, άγνωστο πόσου, είναι πιθανό μία επόμενη κυβέρνηση να θεσμοθέτηση και την υποχρεωτικότητα της ασφάλισης. Φυσικά, σήμερα, δεν έχει καμία σημασία να εξετάσουμε το εν λόγω σενάριο καθότι φαντάζει μακρινό. Όμως, σκόπιμο θα ήταν να κάνουμε ένα κρίσιμο σχόλιο: Στο βαθμό που η υποχρεωτικότητα στην ασφάλιση συνδυαστεί με τη δημιουργία ενός συνασφαλιστικού σχήματος, ή αν θέλετε ενός ΣΔΙΤ (Σύμπραξη Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα) μεταξύ αγοράς και Δημοσίου, για τη δημιουργία κοινού φορέα ασφάλισης που θα είναι σε θέση να σηκώσει το βάρος της κάλυψης του σχετικού κινδύνου που θα συμπεριλάβει το σύνολο των κατοικιών της χώρας, τότε θα πρέπει να δοθεί προσοχή σε ένα εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα: Η δομή του σχήματος αυτού, όπως και οι διαδικασίες και ο τρόπος με τον οποίο θα λειτουργεί και κυρίως το πλαίσιο βάσει του οποίου θα διατίθενται τα ασφαλιστήρια συμβόλαια στην αγορά, θα πρέπει να οριστούν με τρόπο ώστε να μην τεθούν εκτός αγοράς οι διαμεσολαβούντες. Διότι εάν η όλη διαδικασία αυτοματοποιηθεί, θα μπορούσε πολύ απλά να αφήσει εκτός τη διαμεσολάβηση.

Ίσως είναι νωρίς να συζητάμε για το θέμα αυτό, όμως τίθεται στο τραπέζι, με την ελπίδα ότι οι εξελίξεις θα μας διαψεύσουν. Προς το παρόν βέβαια η αγορά αναμένει τη θέσπιση κινήτρων ώστε να ανοίξει ο συγκεκριμένος κλάδος ασφάλισης, ενώ με την πάροδο του χρόνου θα φανεί τι τελικά θα συμβεί με τη διαμεσολάβηση εφόσον θεσπιστεί και η υποχρεωτικότητα της ασφάλισης των κατοικιών έναντι φυσικών καταστροφών.