Άλλο και τούτο: Εισάγουμε μουλάρια (!) από Αλβανία και Ρουμανία

Μπορεί «το χαμηλό τον γάιδαρο όλοι να τον καβαλάνε», όπως λέει η λαϊκή παροιμία, αλλά το ίδιο το ζώο, δείχνει «γαϊδουρινή υπομονή» στη χώρα μας, αφού παλεύει να επιβιώσει, παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια ο πληθυσμός του συρρικνώνεται. Στον αγώνα για την επιβίωση έχουν μπει και τα μουλάρια, που εισάγονται πλέον από τις γειτονικές βαλκανικές χώρες και χρησιμοποιούνται για διάφορες εργασίες.

Τα τελευταία 10 χρόνια ο αναπληρωτής καθηγητής κτηνιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), Γεώργιος Αρσένος, διεξάγει έρευνα σχετικά με την εκτροφή και την υγεία των όνων στην Ελλάδα. Πρόσφατα, μάλιστα, βρέθηκε και στον δήμο Βόλβης, όπου με πρωτοβουλία του δημάρχου, Δημήτρη Γαλαμάτη, κλήθηκε κλιμάκιο της αγγλικής, Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης, Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων (Greek Animal Welfare Fund – GAWF), για να προσφέρει υπηρεσίες σε εκατοντάδες άλογα, γαϊδούρια και ημίονους (μουλάρια), που βρίσκονται στην περιοχή και ανήκουν σε μέλη του Σωματείου δασεργατών Μακεδονίας, Θράκης και Θεσσαλίας.

«Ο πληθυσμός των ελληνικών όνων είναι πλέον κάτω από τις 13.000, με τα περισσότερα να ζουν στην Πελοπόννησο, όταν μόλις δεκαπέντε χρόνια πριν, ήταν 95.000», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Αρσένος, σημειώνοντας ότι τα καθαρόαιμα ελληνικά ζώα, είναι περίπου 4.000, ενώ τα υπόλοιπα προέρχονται από βαλκανικές χώρες ή έχουν αδιευκρίνιστη καταγωγή.

«Έχουμε ζητήσει, το ελληνικό γαϊδούρι, να περιληφθεί στον κατάλογο απειλούμενων φυλών του F.A.O, ο οποίος αποτελεί και την παγκόσμια βάση αναφοράς», προσθέτει ο κ. Αρσένος.

(ΑΝΑ)