Ένας Ασφαλιστής μας γράφει…

Καλημέρα σας,

Θέλοντας να συνεχίσω το άρθρο για την Τράπεζα Ελλάδος θέλω να σας πληροφορήσω ότι υπάρχουμε άτομα τα οποία είμαστε εδώ και ένα χρόνο με το καθεστώς του Δόκιμου Ασφ. Συμβούλου. Εργαζόμαστε ανασφάλιστοι (το πλέον κωμικό της υπόθεσης) χωρίς ένσημα και με την πίεση από την εταιρεία να πιάσουμε τους στόχους. Πολλοί από εμάς είχαμε καλή παραγωγή αλλά πλέον έχουμε απογοητευτεί γιατί δεν βλέπουμε φως στο τούνελ. Όλοι αδιαφορούν αλλά η παραγωγή παραγωγή και οι στόχοι στόχοι. Έχω μία εύλογη απορία: πώς περιμένουν από έναν υποψήφιο Ασφ. Σύμβουλο χωρίς όραμα, χωρίς στήριξη, χωρίς ένσημα να δώσει όλο τον εαυτό του στο επάγγελμα; Περιμένουν αλήθεια να προσελκύσουν νέους σε αυτό το επάγγελμα με αυτή την ανασφάλεια; Λυπούμαι που μιλώ έτσι αλλά μπήκαμε με πολλά όνειρα και μεγάλο ζήλο στις ασφάλειες αλλά με μαθηματική ακρίβεια οδηγούμαστε στην έξοδο. 

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.