Το φαγοπότι συνεχίζεται…

Εκατομμύρια ευρώ κοστίζει η κατασκευή διαδικτυακών πυλών δημόσιου τομέα, τη στιγμή που η κυβέρνηση περικόπτει μισθούς,συντάξεις και περιορίζει τις δημόσιες δαπάνες στην παιδεία, στην υγεία και στην κοινωνική πολιτική. Τα νούμερα που συνοδεύουν διάφορες ιστοσελίδες δημόσιων οργανισμών, υπουργείων και δήμων ανακηρύσσουν χρυσούς τους ιστότοπους και προκαλούν το κοινό αίσθημα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, που αναφέρεται στο περιοδικό «Επίκαιρα», αποτελεί ο ιστότοπος του ΕΣΠΑ, ο οποίος κόστισε 929.152,77 ευρώ. Ακριβότερα φαίνεται ότι «στοίχισε» στο κράτος η ιστοσελίδα Δασών και Διαχείρισης Υδάτινων Πόρων με κόστος 1.679.600 ευρώ, αυτή της Πυροσβεστικής με 1.352.792 ευρώ και αυτή της Βουλής με το δαπανημένο ποσό να ανέρχεται στα 1.011.318 ευρώ.

Η λίστα συμπεριλαμβάνει και ιστοσελίδες δήμων το κόστος των οποίων κάθε άλλο παρά λογικό είναι. Ο λόγος για τους δήμους Αθηναίων, Περιστερίου και Νέας Σμύρνης των οποίων οι διαδικτυακοί τόποι στοίχισαν 942.105 ευρώ, 501.800 ευρώ και 479.750 ευρώ αντίστοιχα, σύμφωνα με το περιοδικό. Μικρότεροι δήμοι φαίνεται να έχουν ακολουθήσει παρόμοιες πρακτικές, αφού ο δήμος Κεφαλλονιάς δαπάνησε 405.709 ευρώ για την ηλεκτρονική του σελίδα, ενώ ο δήμος Δράμας αρκέστηκε στη σπατάλη 379.700 ευρώ. Σε παρόμοιο κλίμα ήταν και η είδηση του περασμένου καλοκαιριού που αποκάλυπτε τη δαπάνη 22.000.000 ευρώ για την κατασκευή τριών ιστοσελίδων μετά από συμφωνία της Εταιρείας Κοινωνίας της Πληροφορίας με εταιρεία αγνώστων στοιχείων, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της κυβερνήσεως.

Δημοσίευμα της «Καθημερινής» αναφέρεται με λεπτομέρεια στο πραγματικό κόστος μιας ηλεκτρονικής σελίδας που είναι μακράν πιο σύνθετη από τις αντίστοιχες υπουργείων και των οργανισμών: «Ενδεικτικά, η ολοκληρωτική κατασκευή ενός μεγάλου (για τα ελληνικά δεδομένα) site γνωριμιών με πολλαπλές λειτουργίες μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 50.000 €». Τα παραπάνω στοιχεία αποτελούν απόδειξη της κοινής λογικής που αποκτά όποιος διαβάζει τα παραπάνω νούμερα: μεγάλο μέρος από αυτά τα ποσά που δαπανήθηκαν, καταχράστηκαν από τους εκάστοτε «αρμοδίους», εταιρείες και όσους ενεπλάκησαν στην κατανομή των κονδυλίων που αφορούσαν την κατασκευή ιστοσελίδων δημόσιων υπηρεσιών.