3 σημαντικά ερωτήματα για το νόμο περί στήριξης επιχειρήσεων μετά από φυσικές καταστροφές

της Βίκυς Γερασίμου

Το πρώτο ζήτημα αφορά στο σε τι ποσοστό θα καλύπτει τις επιχειρήσεις σε σχέση με την ζημιά. Όπως αναφέρει ο νόμος μετά από την έλευση της φυσικής καταστροφής οι επιχειρήσεις θα απευθύνονται στον περιφερειακό συντονιστή κρατικής αρωγής για να ενημερωθούν σχετικά με τη διαδικασία και τα δικαιολογητικά που απαιτούνται.

“Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών καθορίζονται οι προϋποθέσεις καταβολής της ενίσχυσης, το ύψος της επιχορήγησης, ο τρόπος καταβολής της και ο τρόπος αφαίρεσης της ενίσχυσης της πρώτης αρωγής ή της προκαταβολής, καθώς και κάθε θέμα σχετικό με την παροχή της επιχορήγησης κάθε φορά”. Πουθενά δεν αναφέρεται η λέξη αποζημίωση.

Στην πρώτη αρωγή, αναφέρεται ότι “δεν δύναται να υπερβαίνει την τελευταία διαθέσιμη τιμή του κατά κεφαλήν ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος σε αγοραίες τιμές, όπως υπολογίζεται από την Ελληνική Στατιστική Αρχή”. Το κατα κεφαλήν ΑΕΠ σε αγοραίες τιμές βάσει της ΕΛΣΤΑΤ το 2019 είναι 17.100 ευρώ.

Το δεύτερο ζήτημα που εγείρεται αφορά τις πραγματογνωμοσύνες, την εξειδίκευση που απαιτείται σε τέτοιες καταστροφές και τη διασφάλιση της αμεροληψίας που απαιτείται. Η ασφαλιστική αγορά έχει την εμπειρία και τα στελέχη που μπορούν να εξασφαλίσουν την ορθότητα σε όλες τις διαδικασίες.

Ο τρίτος προβληματισμός αφορά το άρθρο 6 του νόμου όπου αναφέρεται ότι “Η ενίσχυση της πρώτης αρωγής είναι αφορολόγητη, ανεκχώρητη και ακατάσχετη στα χέρια του Δημοσίου ή τρίτων,”

Στελέχη της αγοράς δηλώνουν ότι εδώ υπάρχει ενα κενό, καθώς αν η ενίσχυση καταχωρείται λογιστικά στις επιχειρήσεις εν τέλει θα φορολογείται. Επιπρόσθετα νομικοί κύκλοι αναφέρουν ότι στην πράξη δεν θα ισχύσει το ακατάσχετο για τις τράπεζες στις περιπτώσεις που υπάρχει ενυπόθηκος δανεισμός.

Όπως έχουμε αναφέρει και στο άρθρο “Νόμος για φυσικές καταστροφές: Που θα κριθεί η ισορροπία αρωγής και αποζημίωσης” που έχει δημοσιευτεί στο insurancedaily.gr,  η εφαρμογή του νόμου θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό σε εγκυκλίους που θα έρθουν να ρυθμίσουν ανά περίπτωση και ανά φυσική καταστροφή το τι θα ισχύσει για τις επιχειρήσεις.

Ποιες ζημιές και επιχειρήσεις καλύπτει

Η κρατική αρωγή αφορά «Θεομηνίες»: σεισμoύς, χιονοστιβάδες, κατολισθήσεις και πλημμύρες, ανεμοστρόβιλοι, τυφώνες, εκρήξεις ηφαιστείων, πυρκαγιές δασών, καθώς και ανεξέλεγκτες πυρκαγιές από φυσικά αίτια. και αποζημιώνει:

• βιομηχανικές και βιοτεχνικές μονάδες
• εμπορικά καταστήματα
• αγροτικές εκμεταλλεύσεις
• που ασκούν νόμιμη οικονομική δραστηριότητα, ανεξάρτητα από τη μορφή τους, συμπεριλαμβανομένων και των ατομικών επιχειρήσεων και των ελεύθερων επαγγελματιών
• που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή, μεταποίηση ή εμπορία προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας.
• δημόσιες επιχειρήσεις, δημοτικές ή κοινοτικές κοινωφελείς επιχειρήσεις, ανώνυμες εταιρείες των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.).
• Στις αγροτικές εκμεταλλεύσεις ανήκουν οι γεωργικές και κτηνοτροφικές μονάδες, οι οποίες ανήκουν σε ένα ή περισσότερα φυσικά πρόσωπα ή και σε νομικά πρόσωπα
• «Μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα φορείς»

Η επιχορήγηση καλύπτει υλικές ζημιές που προκλήθηκαν από θεομηνία σε στοιχεία ενεργητικού, όπως κτιριακές εγκαταστάσεις, εξοπλισμός, πρώτες ύλες, εμπορεύματα, φορτηγά αυτοκίνητα δημόσιας και ιδιωτικής χρήσης, καθώς και αυτοκίνητα επαγγελματικής χρήσης, μέσα παραγωγής, συμπεριλαμβανομένου και του εγγείου κεφαλαίου και των αποθηκευμένων προϊόντων, τα οποία καταγράφηκαν ως κατεστραμμένα Είναι αφορολόγητη, ακατάσχετη και ανεκχώρητη στα χέρια του Δημοσίου ή τρίτων.