Ερντογάν, ο μικροσκοπικός γίγαντας

Αφού εκδίωξε, ξυλοκόπησε, έπνιξε με χημικά αέρια, τόνους δακρυγόνων και μολυσμένα νερά τους διαδηλωτές, αφού τους πυροβόλησε με λαστιχένιες (και αληθινές) σφαίρες, αφού έκλεισε τις γέφυρες, τις εισόδους, σταμάτησε τα μέσα μαζικής μεταφοράς, συνέλαβε τους γιατρούς που τους φρόντιζαν και τους δικηγόρους που τους υπερασπίζονταν, αφού απαγόρευσε σε όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τα τουρκικά να δείξουν έστω και μια φωτογραφία ή να γράψουν μισή λέξη, αφού κράτησε μακριά όλα τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία και ανταποκριτές, αφού εισέβαλε με τη βοήθεια του στρατού ακόμη και σε ξενοδοχεία όπως το Χίλτον για να εμποδίσει την περίθαλψη και το καταφύγιο των απεργών, αφού έβαλε φρουρούς να κάνουν κύκλο γύρω από το κέντρο της πόλης, επιτέλους, ο Ερντογάν, άδειασε την πλατεία Ταξίμ και τη γύρω περιοχή και άνοιξε το μονοπάτι για να εισέλθουν οι οπαδοί του από όλη την Τουρκία, και να παραστούν στη συγκέντρωση υπεράσπισης την οποία διοργάνωσε ο ίδιος (!).

Το πόσο άνανδρο είναι ο “ισχυρός”, στην προκειμένη περίπτωση ο αρχηγός του κράτους, να επιτίθεται βίαια ενάντια στον άοπλο λαό του, με τη δικαιολογία ότι “χτυπά τρομοκράτες”, τη στιγμή που όλος ο κόσμος έχει δει ότι οι απεργοί δεν είναι παρά νεαρούδια 25 χρονών κατά μέσο όρο, φοιτητές και ιδεολόγοι που περισσότερο θυμίζουν τους χίπιδες του “make love not war” , μαμάδες μικροαστές, και αμούστακα αγόρια εργατικής τάξης, εντελώς άοπλοι, που ούτε μια πέτρα δεν είδαμε να πετάξουν, που οι δικοί μας Αγανακτισμένοι γνωστοί άγνωστοι κουκουλοφόροι είναι σκάλες βιαιότεροι σε σχέση με αυτούς και δεν τους πείραξε κανείς, το πόσο άνανδρο είναι η Κυβέρνηση να τα βάζει με μια τέτοια μάζα ανθρώπων κατ΄αυτό το τρόπο και να κοκορεύεται κιόλας για την υπεροχή που της δίνει… η θέση της, λες κι ο Ερντογαν έκανε κανά κατόρθωμα που ξαμόλυσε τα ρόπαλα στους δρόμους, το πόσο γελοίο και απίστευτο είναι αυτό, δεν περιγράφεται. Ηλίου φαεινότερο ότι κανένας ξένος δάκτυλος δεν κρύβεται από πίσω, και δεν είναι καθοδηγούμενες οι μάζες. Ηλίου φαεινότερο ότι ο Ερντογάν αντέδρασε υστερικά, κομπλεξικά, άνανδρα και φυσικά, αντιδημοκρατικά, αποκαλύπτοντας ότι ούτε το 55% των ψήφων, ούτε το 8% της ανάπτυξης στάθηκε ικανό να τον κάνει να νοιώσει ασφαλής στο θρόνο του, τόσο ώστε να μην αισθανθεί ότι απειλείται, αρχικά έστω, από μια χούφτα οικολόγους που πήγαν να εμποδίσουν τις μπουλντόζες να κόψουν δένδρα, με συνέπεια τα όσα ακολούθησαν.