Πώς γίνεται να λειτουργούν λούνα-παρκ που αποτελούν παγίδες θανάτου σε δομημένες κοινωνίες;

Τα λούνα-παρκ εξ’ ορισμού είναι χώροι ψυχαγωγίας και όχι κινδύνου. Ωστόσο, η εγκληματική αμέλεια επιχειρηματιών αλλά και δημοτικών αρχών, σε συνδυασμό με το αέναο μπαλάκι ευθυνών που εξακολουθεί να ισχύει στην Ελλάδα, τα έχουν μετατρέψει σε «τρενάκι του τρόμου», όχι κατ’ ευφημισμόν, αλλά στην πραγματικότητα.

Απαράδεκτα από κάθε άποψης είναι τα δυστυχήματα που συμβαίνουν σε χώρους συνώνυμους με την ψυχαγωγία, την ξεγνοιασιά και την παιδική αθωότητα, όπως τα λούνα-παρκ, ειδικά όταν η αυτοψία μετά την τραγωδία αποκαλύπτει σάπιες και σκουριασμένες εγκαταστάσεις, κατάλληλες μόνο για σκραπ (παλιοσίδερα) και όχι για παιχνίδι. Τεράστιες είναι και οι ευθύνες ένθεν κι εκείθεν, τόσο από την πλευρά των επιχειρηματιών που λειτουργούν παιχνίδια-παγίδες θανάτου, όσο και από τους αρμόδιους φορείς, οι οποίοι τους δίνουν το πράσινο φως (με την ανοχή τους ή την αμέλειά τους) για να επιδείξουν τέτοια εγκληματική ανευθυνότητα προς την κοινωνία. Έως σήμερα, 4 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους και άλλοι 10 τουλάχιστον έχουν τραυματιστεί σε λούνα-παρκ-παγίδες θανάτου, με όλα αυτά τα τραγικά και απαράδεκτα να συμβαίνουν στην πατρίδα μας, μέρα μεσημέρι, και όχι σε κάποιο βιβλίο τρόμου του Steven King, όπως το θρυλικό «It».

Διαβάστε εδώ τη συνέχεια του άρθρου