«Τι γαρ εστίν άνθρωπος; Καιρού λάφυρον ή τύχης παίγνιον»;

Ανοιχτή επιστολή του Μελά Γιαννιώτη,
Προέδρου της Ιντερσαλόνικα

Προς τον Διευθυντή, Γ.Δ.Α. Ελλάδος, Ξενοφώντος 9, 105 57 – Αθήνα.

Κύριε Διευθυντά,
Δια των παραπάνω διερωτάται, από αιώνες, ο Μακεδόνας Αριστοτέλης και απάντηση δεν παίρνει.
Στην σελίδα 263 του δίτομου έργου μου με τίτλο «Αλειφούσης της Πόλεως», που σας στέλνω «τιμής ένεκεν» για την βιβλιοθήκη του Γ.Δ.Α., αναλύω τα σχετικά, μέχρι του «τζόγου» και «κλήρου» στο αρχαίο Θριάσειο Πεδίο. Καλή ανάγνωση από ανήσυχους.

Έρχομαι τώρα στο «προκείμενο» της αντι-Αριστοτελικής «του παιγνίου της τύχης» πρακτικής, αντιγραφίσης ως «κλήρου επί των ιματίων» της περιουσίας του Γ.Δ.Α. κατά το υπ΄ αρ. πρωτ. 8395/08, 14 Οκτ. 2008, έγγραφό σας περί «κληρώσεως του ενδιαφερομένου Ασφαλιστή».

Παρακαλώ να δεχθείτε την πρότασή μου επανεξετάσεως του τρόπου αναθέσεως της ασφαλίσεως της περιουσίας του Γ.Δ.Α. για πολλούς και σοβαρούς λόγους σεβασμού και του θεσμού και των Μελών-Ασφαλιστών, όπου η μόνη που δεν μπορεί να έχει θέση στην επιλογή Ασφαλιστού, μεταξύ Ασφαλιστών, είναι η τύχη και τα «παίγνιά» της!

Υπάρχουν καλύτερες και πρακτικότερες λύσεις. Παράδειγμα:
Επιλέξτε τα πρώτα μικρότερα δέκα σε παραγωγή-συμμετοχή στο Γ.Δ.Α μέλη σας και με το σύστημα της συνασφαλίσεως, δι΄ ενός εξ αυτών Αρχηγού-Συνασφαλιστή, αναθέστε για ένα έτος την ασφάλιση των κοινών μας. Η Εταιρία που εκπροσωπώ ανήκει στα μεγαλύτερα μέλη σας.
Το επόμενο έτος «ανεβείτε» στην επόμενη ομάδα Μελών και ούτω καθ΄ εξής.

Σε 3-4 χρόνια όλα τα μέλη σας θα είναι ευχαριστημένα και συμμετέχοντα ισοτίμως, ενώ η «τύχη και τα παίγνια αυτής» δεν θα έχουν θέση σε Ασφαλιστές «που τίποτε δεν πρέπει να αφήνουν στην τύχη και ούτε στον… κλήρο»! Στις εποχές μας η έννοια του κλήρου γενικώς είναι αποφευκτέα.
Γνώμη εκφράζω και εσείς κρίνετε, πάντα κρινόμενοι, αφού και οι κρίνοντες, κρίνονται.