Απαλλαγή του Παύλου Ψωμιάδη και της Ασπίς Κάπιταλ από το Πρωτοδικείο

Οι αγωγές που έγιναν από τους 63 επενδυτές ομολόγων της Ασπίς Κάπιταλ απορρίφθηκαν από το Πρωτοδικείο με την δικαιολογία ότι οι εν λόγω ομολογιούχοι γνώριζαν που επένδυαν και άρα η ευθύνη είναι δική τους. Συγκεκριμένα με την απόφαση 7641 που έλαβε η Πρόεδρος Πρωτοδικών Μαρία Ανδρεοπούλου απαλάσσεται από τις κατηγορίες ο βασικός μέτοχος Παύλος Ψωμιάδης και τα μέλη της οικογένειάς του που συμμετείχαν στο ΔΣ, και η προσφυγή των 63 απορρίπτεται. Η αγορά ομολογουμένως δεν περίμενε αυτήν την απαλλαγή διότι τόσο η ΕΠΕΙΑ όσο και η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς έχουν ασχοληθεί εκτεταμένα με τις παρανομίες των Εταιρείων του Ομίλου Ασπίς. Το γεγονός ότι αφαιρέθηκε η άδεια λειτουργίας των Εταιρεών του Ομίλου για τα Ελλειματικά Αποθεματικά, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο! Από την άλλη πλευρά, ο αριθμός των θυμάτων των εταιρειών του Ομίλου είναι πολύ μεγάλος ,πέρα από το γεγονός ότι  υπάρχουν και συγκεκριμένα στοιχεία που υποδεικνύουν ότι ορισμένες παράνομες ενέργειες των Εταιρειών του Ομίλου ήταν κραυγαλέες.

Για παράδειγμα η εγγυητική επιστολή των 500 εκατ. ευρώ την οποία προσκόμισε ο Παύλος Ψωμιάδης στην ΕΠΕΙΑ και η οποία απεδείχθη… πλαστή. Επίσης δεν μπορεί να παραβλεφθεί η χρησιμοποίηση οικοπέδων, η αξία των οποίων πολλαπλασιάστηκε… χιλιάδες φορές απάνω από θυγατρικές κτηματομεσιτικές του Ομίλου για να αντικατασταθούν αποθεματικά που θα έπρεπε να υπάρχουν σε μετρητά ή σε άλλες πιο αξιόπιστες τοποθετήσεις!  Η πιο ξεκάθαρη, ωστόσο, περίπτωση παράνομων ενεργειών του Π. Ψωμιάδη, είναι η τύχη της Σουηδικής Aspis Liv, η άδεια της οποίας τελικά αφαιρέθηκε, γιατί δεν βρέθηκαν αποθεματικά 30 περίπου εκατομμυρίων ευρώ, που είχαν μεταφερθεί σε άλλες Τράπεζες του εξωτερικού και από εκεί σε άλλες Εταιρείες αγνώστων Μετόχων… χωρίς καμία νόμιμη δικαιολογία! Βέβαια, η Δικαιοσύνη, δεν μπορεί ούτε έχει κανένα δικαίωμα να εξετάζει σφαιρικά την καθε υπόθεση, αλλά να συγκεντρώνεται στις λεπτομέρειες της συγκεκριμένης υπόθεσης που δικάζεται και στο γράμμα του νόμου και να δικάζει σύμφωνα με τους Νόμους του Κράτους.

Σημειώνεται δε ότι με την εν λόγω εταιρεία, το μετοχικό κεφάλαιο της οποίας δεν υπερέβαινε τα 60.000, ο Π. Ψωμιάδης συγκέντρωσε συνολικό ποσό 42 εκατ. ευρώ. Τέτοιου είδους τεράστιες διαφορές μεταξύ μετοχικού κεφαλαίου και απόσπασης ποσών από επενδυτές απαγορεύονται δια νόμου,  γι’ αυτό και προκαλεί έκπληξη η απόφαση της Προέδρου. Αυτό που βόλεψε πάντως τον Π. Ψωμιάδη ήταν το γεγονός ότι με το νόμο δεν ήταν υποχρεωμένος να εκδίδει “Ενημερωτικό Δελτίο” αν οι επενδυτές του ήταν λιγότεροι από 100 συνολικά και επένδυαν λιγότερα από 50.000 ευρώ ο καθένας. Το “Ενημερωτικό Δελτίο” έχει ακριβώς αυτό τον σκοπό. Να βλέπει ο Επενδυτής πού Επενδύει τα Κεφάλαιά του; Μπορεί να κατηγορηθεί η “Απληστεία” μερικών Επενδυτών, όμως η Χρηματαγορά δεν βασίζεται σε αυτήν ακριβώς την “Απληστεία” του Ανθρώπου; Ηθικός Αυτουργός στην προκειμένη περίπτωση, φαίνεται να είναι η Χρηματαγορά που δεν κατήργησε το εν λόγω άρθρο του Νόμου που επιτρέπει αυτού του είδους τις Επενδύσεις!

Ο Δικαστής έχει το δικαίωμα να επιλέξει μεταξύ των δύο Επιλογών που του επιτρέπει η Φιλοσοφία της Δικαιοσύνης:

Να αποφασίσει βασιζόμενος στο “Γράμμα του Νόμου”, ή

Να αποφασίσει βασιζόμενος επί της “Ουσίας του Αδικήματος”!

Στο δεύτερο, η Αξιοπιστία του κατηγορούμενου, συνήθως λαμβάνεται υπόψη.

Είναι το δίλημμα που εκμεταλλεύονται οι παρανομούντες από το Σύστημα που Προστατεύει τους Αθώους από Άδικες καταδίκες…

Η Δημοκρατία και η Δικαιοσύνη της Δύσης προτιμάει να έχει δέκα Εγκληματίες Ελεύθερους από έναν Αθώο στη φυλακή.

Ορισμένα Κράτη της Ανατολής, προτιμούν να έχουν δέκα Αθώους στη φυλακή, παρά έναν Εγκληματία Ελεύθερο!

Δεν συμβαίνει το ίδιο και με την Ελευθερία του Λόγου; Η Δύση δεν στηρίζει και προτιμάει τη… “Χυδαιότητα” από τη “Φίμωση”!

Το ερώτημα όμως που κανένας δεν μπορεί να απαντήσει στον απλό Πολίτη που είναι καλοπροαίρετος και έχασε τις οικονομίες μιας Ζωής που τις φύλαγε σαν τα μάτια του για να σπουδάσει το παιδί του και που ποτέ δεν πίστευε ότι στην Ελλάδα του 2000, ένα Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να είναι δυνατόν να του φάει τα λεφτά του και να μην βρίσκει κανέναν να τον στηρίξει να βρει το δίκιο του…, να χάσει τον ύπνο του ο Άνθρωπος και να του έρχεται να σκάσει από την αδικία που τον πνίγει…

Ο καλοπροαίρετος Έλληνας, δεν γνωρίζει πολλά-πολλά από την… Αγορά και βλέπει έναν γλυκομίλητο, καλοντυμένο, ευγενή και συμπαθητικό Ασφαλιστή, που τον έχει εξουσιοδοτήσει η επίσημη Πολιτεία να του Αποσπάει τις Οικονομίες του για να τις Επενδύσει σε μια  Εταιρεία που είναι και αυτή εξουσιοδοτημένη από την Επίσημη Πολιτεία να Διαχειρίζεται τα Κεφάλαιά του, σύμφωνα με τη Νομοθεσία περί Διαχείρισης Κεφαλαίων του Κοινού, που μιλάει σιγά και ήρεμα και μπορεί να πείσει το διάολο να λιβανίσει τη μύτη του… και που διερωτάται: Μα εδώ μιλάει ο Άνθρωπος για μια τεράστια Εταιρεία η φίρμα της οποίας δεσπόζει σε όλα τα σημεία της χώρας… δεν μπορεί να  μην είναι σωστή… Ούτε αυτός ο συμπαθέστατος νέος, είναι δυνατόν να είναι… μπαμπέσης…

Θυμόμαστε συχνά τη φράση που έλεγε ο Γιώργιος Παπανδρέου, παππούς του σημερινού… Πρωθυπουργού της Ελλάδας,  Γιωργάκη…

Η Δημοκρατία δεν είναι… Δημαγωγία…