Μία φωνή απόγνωσης…

Ένα ζωντανό παράδειγμα που θα μας δώσει μια εικόνα του επιπέδου της Κρίσης που αντιμετωπίζει η Επιχειρηματική Αγορά, κάτι που δεν έχουν ακόμα συνειδητοποιήσει οι… Πολιτικοί μας. Το μάθαμε από μια γνωστή μας κυρία που διατηρεί κατάστημα έτοιμων ανδρικών ρούχων στην Ακαδημίας κοντά στο Κολωνάκι. Επί λέξη μας είπε τα εξής έτοιμη να βάλει τα κλάματα: «Τρέμω με τη σκέψη ότι θα μείνω χωρίς εισόδημα… Πρώτη φορά στη ζωή μου, και βρίσκομαι σε αυτό το κατάστημα 30 χρόνια, αντιμετωπίζω αυτού του είδους την… ξεραΐλα! Τη Δευτέρα είχα εισπράξεις 30 ευρώ από μια γραβάτα που πούλησα, την Τρίτη δεν εισέπραξα ούτε ένα ευρώ, την Τετάρτη πούλησα ένα τζιν 60 ευρώ, Πέμπτη και Παρασκευή δεν μπήκε ούτε ένας πελάτης στο κατάστημα… Τα τελευταία 20 χρόνια οι εισπράξεις μου δεν έπεσαν κάτω από €500 την ημέρα…

Τι θα κάνω; Αναγκάστηκα να σταματήσω την εξαδέλφη μου που δούλευε εδώ τα τελευταία 15 χρόνια… Οι εισπράξεις δεν αρκούν ούτε για το φαγητό μου… Οι προμηθευτές με κυνηγάνε, οι επιταγές μου άρχισαν να σφραγίζονται, το ενοίκιο είναι πίσω τέσσερις μήνες και παρόλο που το μείωσε από €5.000 τον μήνα στα €1.500! Χθες μου είπε ότι δεν μπορεί να περιμένει άλλο και ζήτησε κάτι έναντι… Τι να του δώσω… Γιατί δεν έχει άλλο εισόδημα και ζει από αυτό! Δεν υπάρχει καμία απολύτως πηγή από την οποία θα μπορούσα να ανακουφιστώ λίγο… Η σκέψη ότι πρέπει να κλείσω το μαγαζί και να ψάξω να βρω δουλειά, τώρα στα 60 μου, με τρελαίνει… Ποιος θα με προσλάβει… Ποιος θα με συντηρεί… Η κυρία έχει ένα παιδί που ζει στο εξωτερικό με έμμισθο σύζυγο και ένα παιδί. Είναι δυνατόν να πάω στο παιδί μου και να του αναστατώσω το σπίτι…