Τα καπάκια από τις τουαλέτες είναι υπεύθυνα για τη μετάδοση μικροβίων; Μύθος ή αλήθεια;

Είναι πλέον κοινό μυστικό πως οι κοινόχρηστες τουαλέτες αποτελούν τις μεγαλύτερες εστίες μικροβίων. Έτσι, κάθε φορά που τις χρησιμοποιούμε δεν τις αγγίζουμε, ούτε καν ερχόμαστε σε επαφή με το καπάκι της λεκάνης, καθώς φοβόμαστε μήπως «κολλήσουμε κάτι». Είναι όμως πράγματι έτσι;

Μάλλον δεν είναι ακριβώς έτσι… Για να μεταφερθεί ένα μικρόβιο στο σώμα μας, θα πρέπει να έχουμε κάποια αμυχή που θα του επιτρέψει να εισχωρήσει. Ας μην ξεχνάμε ότι το δέρμα μας αποτελεί ίσως τον καλύτερο «φράχτη» απέναντι στα μικρόβια. Όσο για τα αφροδίσια νοσήματα, και αυτά είναι εξαιρετικά απίθανο να μεταδοθούν, καθώς θα πρέπει τα μολυσμένα γεννητικά όργανα να έρθουν σε άμεση επαφή με το καπάκι της λεκάνης, πράγμα ιδιαίτερα απίθανο…

Τα κακά νέα είναι ότι μπορείτε να κολλήσετε οτιδήποτε άλλο μεταδίδεται από το δέρμα. Για παράδειγμα, είναι συνήθης η μετάδοση της ψείρας του εφηβαίου μετά τη χρήση κοινόχρηστης τουαλέτας, ενώ λέγεται πως και η γονόρροια μεταδίδεται από τις τουαλέτες καθώς «επιβιώνει» στο καπάκι της λεκάνης για πάνω από 2 ώρες.

Αντίθετα, τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα δεν μπορούν να επιβιώσουν στο καπάκι μιας λεκάνης, καθώς χρειάζονται ζεστό και υγρό περιβάλλον για να αναπτυχθούν. Οι μόνες εξαιρέσεις είναι η ηπατίτιδα Β και ο έρπης γεννητικών οργάνων, που «επιβιώνουν» μέχρι και 1 εβδομάδα σε μια κοινόχρηστη τουαλέτα…

Ωστόσο, επίφοβο δεν είναι μόνο το καπάκι της λεκάνης για τη μετάδοση μικροβίων, αλλά και το χερούλι της πόρτας της τουαλέτας, το καζανάκι και λοιπά, καθώς τα άπλυτα χέρια είναι φορείς εκατοντάδων μικροβίων.

Οι επιστήμονες, βέβαια, δε θεωρούν μόνη πηγή μόλυνσης την τουαλέτα. Υποστηρίζουν πως και η επιφάνεια του γραφείου μας έχει 400 φορές περισσότερα μικρόβια από ό,τι το καπάκι μιας κοινόχρηστης λεκάνης.