“Η απόφαση κατά του ‘Ασφαλιστικού Τειρεσία’ αποτελεί δικαίωση συλλογικής προσπάθειας”

Αυτό δήλωσε ο Δ. Γαβαλάκης, Προέδρος ΠΣΣΑΣ και ΕΑΔΕ, για την απόφαση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων κατά της δημιουργίας Αρχείου Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών με Παράτυπη Συμπεριφορά (ο λεγόμενος «Ασφαλιστικός Τειρεσίας») και συνέχισε τη δήλωσή του συμπληρώνοντας: κανένας δε έχει το δικαίωμα να μονοπωλεί την επιτυχία είτε αντέδρασε πρώτος είτε όχι, ούτε θα έπρεπε να τεθεί τέτοιο θέμα ευθύς εξ αρχής!  Η επιτυχία δεν προήλθε από τις πρώτες ή δεύτερες ενέργειες. Προήλθε από τις αντιδράσεις όλων των Οργανωμένων Επίσημων Φορέων που ενήργησαν Ομαδικά και Καθοριστικά! Ο ίδιος, προσέθεσε σχετικά:

«Η απόφαση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων αποτελεί δικαίωση μιας συλλογικής προσπάθειας ενός έτους όλων των Σωματείων των Διαμεσολαβούντων (Πανελλήνια Ομοσπονδία Ανεξαρτήτων Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών, Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ασφαλιστικών Συμβούλων, Πανελλήνιος Σύνδεσμος Συντονιστών Ασφαλιστικών Συμβούλων, ΣΕΜΑ) και βέβαια του Επαγγελματικού Επιμελητήριου Αθηνών, και της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων.

Πολύτιμοι συμπαραστάτες όλο αυτό το διάστημα ήταν το σύνολο των διαμεσολαβούντων, ο κλαδικός τύπος και πλήθος στελεχών της Ασφαλιστικής Αγοράς.

Η δικαίωση, ήρθε με τρόπο που αποδεικνύει την εγκυρότητα, την ορθότητα, και την σοβαρότητα της όλης προσπάθειας και όσων αιτιάσεων προφορικώς και γραπτώς υποβλήθηκαν όλο αυτό το διάστημα στην ΤτΕ, στην ΕΑΕΕ και στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, για ένα μέτρο που εάν εφαρμοζόταν θα ήταν εις βάρος της Ασφαλιστικής Αγοράς στο σύνολό της.

Όπως καταγράφεται και στην Απόφαση, δεν είναι δυνατόν να υιοθετείται η «έσχατη» λύση, στην συγκεκριμένη περίπτωση ένα μέτρο που βλάπτει την τιμή και την υπόληψη ενός Επαγγελματία εάν προηγουμένως δεν έχουν εξαντληθεί όλα τα περιθώρια, εφόσον αυτά υπάρχουν.

Οι “μαύρες λίστες” εμπεριέχουν τον κίνδυνο κατάχρησης, ειδικότερα αν η αναγραφή σε αυτές, όπως θα συνέβαινε στη συγκεκριμένη  περίπτωση, εάν «περνούσε» το μέτρο, πραγματοποιείται απλά και μόνο με βάση έναν (υποκειμενικό) ισχυρισμό από την πλευρά της Εταιρείας για τον οποίο δεν δίνεται στο θιγόμενο (Διαμεσολαβητή) ευκαιρία να αντικρούσει!»