Δήλωση Συλλόγου Συντονιστών

To τελευταίο διάστημα γινόμαστε μάρτυρες εκ βάθρων αλλαγών στις δομές των ασφαλιστικών εταιρειών, με αναγγελίες πωλήσεων, με μνηστήρες Ελληνικούς η αλλοδαπούς Ομίλους.

Εμείς οι διαμεσολαβούντες δε μπορούμε βέβαια να έχουμε αποφασιστική γνώμη για την επιχειρηματικές αλλαγές; Κάθε εταιρεία έχει το απόλυτο δικαίωμα της επιλογής των επιχειρηματικών της κινήσεων, αλλά τις παρακολουθούμε στενά σχετικά με ότι αφορά το μέλλον των Συναδέλφων μας αλλά και κύρια των καταναλωτών – πελατών μας και ανησυχούμε βαθύτατα.

Αποφάσεις / προθέσεις / μεθοδεύσεις  στα πλαίσια των πιο πάνω πωλήσεων / εξαγορών κλπ , για μείωση υποκαταστημάτων με προβαλλόμενο σκοπό την εκλογίκευση του λειτουργικού κόστους αλλά με απώτερο βέβαια σκοπό (ομολογούμενο ή μη ) να χρησιμοποιηθεί εναλλακτικό δίκτυο , πέρα από εμάς τους διαμεσολαβούντες και κυρίως το Τραπεζικό δίκτυο για την προώθηση των πωλήσεων – δηλαδή προώθηση των Πωλήσεων με bancassurance – πιστεύουμε και το έχουμε τονίσει άπειρες φορές, ότι θίγουν στοιχειώδη δικαιώματα των ασφαλισμένων – καταναλωτών αλλά κυρίως των συναδέλφων μας , που τόσα χρόνια μόχθησαν ( με πολλούς συναδέλφους μας να έχουν δώσει και την ζωή τους) να χτίσουν αυτό που πια αποκαλούμε ασφαλιστική βιομηχανία και τώρα θα βρεθούνε στο δρόμο σαν « στυμμένες λεμονόκουπες».

Η επιδίωξή των συναδέλφων μας ήταν και είναι πάντα ο ΠΕΛΑΤΗΣ , η αναγκαιότητα να καλύψουμε την πραγματική του ανάγκη , αυτή που ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του και το να σταθούμε δίπλα του όταν το χρειασθεί. Αυτό είναι μια παραδοσιακή αξία που εμείς εφαρμόσαμε από την αρχή του επαγγέλματός μας και την έχουμε σαν ευαγγέλιο. Ποιος θα σταθεί τώρα δίπλα; Ο απρόσωπος υπάλληλος πίσω από το γκισέ της Τράπεζας ή ο υπάλληλος μιας εταιρείας παροχής υπηρεσιών ; Ποιος θα βρεθεί δίπλα του στο Νοσοκομείο ή στο κρεβάτι της αρρώστιας του στο σπίτι; Και, ας το έχουν υπόψη τους οι Διοικούντες, ποιος θα του πουλήσει τα ασφαλιστικά προϊόντα όταν όλοι μας γνωρίζουμε ότι «οι ασφάλειες δεν αγοράζονται αλλά πωλούνται»; Πού θα τον βρει ο τραπεζοϋπάλληλος που δεν έχει δικαίωμα να πουλάει έξω από την Τράπεζα και δεν έχει δικαίωμα να πουλάει παρά μόνον ασφάλειες σχετικές με τα προϊόντα που προωθεί η Τράπεζα;

Και καλά ο καταναλωτής που δεν τον σκέπτονται (αν και θα έπρεπε αφού οι νομικές ευθύνες όλων μας από την μη παροχή ορθών υπηρεσιών προς αυτόν είναι μεγάλες) και καλά η παραγωγή που πρέπει να έλθει και θα σημαίνει αυτό συρρίκνωση της Βιομηχανίας, αλλά δεν σκεφθήκανε όλους εμάς τους διαμεσολαβούντες που τόσα χρόνια δημιουργήσαμε την ασφαλιστική συνείδηση στον κόσμο. Τι θα μας κάνουνε για την διαφύλαξη των κεκτημένων μας όταν πολλοί από τους συναδέλφους μας, που κινδυνεύουν να βρεθούν στον δρόμο, βρίσκονται στα πρόθυρα της συνταξιοδότησης, που θα την χάσουν αν δεν συνεχίσουν να εργάζονται κάποιο χρονικό διάστημα ακόμα, όπως θα χάσουν ασφαλίσεις τους σε ομαδικά συμβόλαια κ.λ.π. , στις οποίες ασφαλίσεις δεκαετίες τώρα είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους και τους είχαν πείσει οι εταιρείες τους να αποβλέπουν και να στηρίζονται.

Είμαστε αντίθετοι στις πιο πάνω επιδιωκόμενες πρακτικές που βασικά θίγουν και υπονομεύουν τα συμφέροντα των πελατών μας καταναλωτών και να είναι σίγουροι οι εμπνευστές τέτοιων σχεδίων ότι θα μας βρουν αντιμέτωπους.