Παραπλανητικές Πωλήσεις Τραπεζών Μήπως πλησιάζει και η σειρά μας;

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα sofokleous10.gr ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε χθες, 7/7/09, που ενδιαφέρει και τον Κλάδο των Ασφαλειών. Αν λάβουμε υπόψη ότι οι  στρατιές των Ασφαλιστών που πέρασαν από τον κλάδο, πολλοί από τους οποίους πουλούσαν παραπλανώντας τους πελάτες τους με τον ίδιο σχεδόν τρόπο, το θέμα μάς αφορά άμεσα, γιατί δε γνωρίζουμε από πού θα μπορούσε να μας προκύψει κάτι παρόμοιο. Διαβάστε και βγάλτε τα συμπεράσματά σας.

Σε… ναρκοπέδιο βαδίζουν ανυποψίαστοι αποταμιευτές, που αναζητούν τοποθετήσεις σταθερού εισοδήματος για τα κεφάλαιά τους, αλλά αρκετές τράπεζες τους πλασάρουν σύνθετα προϊόντα υψηλού ρίσκου χωρίς να το γνωρίζουν. Η υπόθεση της Citibank, που μόλις πρόσφατα έχασε μια κρίσιμη δικαστική μάχη στη Θεσσαλονίκη και καλείται να επιστρέψει εντόκως σε αποταμιευτή τα κεφάλαια που έχασε από «τοξικά» της Lehman, είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, σύμφωνα με δηλώσεις Τραπεζικών  Στελεχών.

Έγκυρες πληροφορίες αναφέρουν, για παράδειγμα, ότι πρόσφατα αρκετοί επενδυτές χωρίς ειδικές γνώσεις διαπίστωσαν ότι έχαναν το 60% των κεφαλαίων τους από σύνθετο προϊόν που εξέδωσε μεγάλη ελληνική τράπεζα και το είχαν αγοράσει από μεσαία ελληνική τράπεζα, οι υπάλληλοι της οποίας «ξέχασαν» να τους ενημερώσουν για την ειδική φύση του προϊόντος και τους κινδύνους απώλειας κεφαλαίων (τα στοιχεία της τράπεζας είναι στη διάθεση του sofokleous10.gr, αλλά στην παρούσα φάση δεν μπορούν να αποκαλυφθούν, μέχρι να φτάσει το θέμα στη Δικαιοσύνη).

Σύμφωνα με πληροφορίες, η τράπεζα που φέρει την ευθύνη για αυτές τις παραπλανητικές τακτικές πώλησης σύνθετου προϊόντος, που απαγορεύονται διά… ροπάλου από την Τράπεζα της Ελλάδος, επιχειρεί αυτή την ώρα να έρθει σε συμβιβασμό με τους πελάτες της, προτείνοντας να τους επιστρέψει όλο το κεφάλαιό τους πλην των τόκων που ήδη έχουν πληρωθεί και αντιστοιχούν στο 20% του κεφαλαίου.

Προφανώς, η τράπεζα αναγνώρισε το λάθος της και έχει πιθανότατα λάβει σοβαρά υπόψη το πρόσφατο δικαστικό «ράπισμα» στηνCitibank, γι’ αυτό και σπεύδει να έρθει σε εξώδικο συμβιβασμό. Όμως, η διευθέτηση της διαφοράς δε θα είναι εύκολη, αφού ο αποταμιευτής εύλογα αξιώνει τόκους για τη δέσμευση των κεφαλαίων του επί σημαντικό χρονικό διάστημα.

«Παγίδες» με δομημένα, όμως, μπορεί να κρύβονται ακόμη στα πιο «ακίνδυνα» (φαινομενικά…) αποταμιευτικά προϊόντα, όπως τα αμοιβαία κεφάλαια διαχείρισης διαθεσίμων, που συνήθως πλασάρονται από τις τράπεζες σε αποταμιευτές ως προϊόντα εναλλακτικά των καταθέσεων προθεσμίας.

Αναφέρεται χαρακτηριστικά από τραπεζικά στελέχη η περίπτωση αμοιβαίου κεφαλαίου διαχείρισης διαθεσίμων που διέθετε στην αγορά μεγάλη τράπεζα, το οποίο όμως «έκρυβε» στη σύνθεση του χαρτοφυλακίου του και ορισμένα δομημένα προϊόντα που είχαν απαξιωθεί πλήρως, με αποτέλεσμα να τίθεται θέμα απώλειας κεφαλαίων για τους μεριδιούχους.

Τελικά, η τράπεζα μπροστά στον κίνδυνο να εγερθούν δικαστικά αξιώσεις από τους πελάτες της και να υποστεί σοβαρή βλάβη η φήμη της αποφάσισε να αγοράσει από το αμοιβαίο της θυγατρικής της τους επίμαχους σύνθετους τίτλους και να «γράψει» η ίδια τη ζημιά στον ισολογισμό της.

Οι αποταμιευτές που επιλέγουν αμοιβαία κεφάλαια ως επενδύσεις σταθερής απόδοσης, λένε τραπεζικά στελέχη, θα πρέπει πάντα να έχουν κατά νου ότι αυτά τα προϊόντα δεν προσφέρουν ούτε εγγυημένη απόδοση ούτε και εγγύηση του αρχικού κεφαλαίου, ενώ ένα σημαντικό μέρος του χαρτοφυλακίου τους (μέχρι 20%, σύμφωνα με τη νομοθεσία) δύναται να τοποθετηθεί σε μετοχές και δομημένα προϊόντα, δηλαδή, σε τίτλους υψηλού κινδύνου, που μπορεί να μειώσουν το αποτέλεσμα.