Η Κατοχύρωση των Δικαιωμάτων των Ασφαλιστών!

Οι Ασφαλιστές να μην ξεχνάνε ποτέ ότι η δουλειά τους αμείβεται πλουσιοπάροχα, ακριβώς γιατί δεν είναι μια εξαρτώμενη θέση Εργασίας με Εργασιακά κατοχυρωμένα Προνόμια. Δεν μπορεί ο καθένας να βγει στην Αγορά και να Πουλάει Ασφάλειες!

Είναι «Ελεύθεροι Επαγγελματίες», ασκούν ένα πολύ δύσκολο επάγγελμα, που δεν προσφέρει καμία εξασφάλιση, γιατί υπόκειται στον Ελεύθερο Ανταγωνισμό και δεν υπάρχει κανένας τρόπος να δεσμεύσουν το πελατολόγιό τους και να το θεωρούν δικό τους! «Ο Πελάτης», όπως είπε πρόσφατα ο CEO της ΑΧΑ στην Ελλάδα, «ανήκει μόνο στον… Εαυτό του»!

Όλοι θέλουμε να κατοχυρώσουμε Δικαιώματα για να μην κουραζόμαστε ανταγωνιζόμενοι ο ένας τον άλλο. Η Δημοκρατία όμως του Καπιταλισμού απαγορεύει τα Καρτέλ στις Επιχειρήσεις, που αγγίζουν και τα ελεύθερα επαγγέλματα! Αν μια Εταιρεία κατήγγειλε τη σύμβαση ενός Ασφαλιστή που δεν πουλούσε αρκετά, είναι γιατί η παραγωγή του ήταν ασύμφορη για την Εταιρεία. Δεν μπορεί να θεωρηθεί παραγωγικό να έχεις πουλήσει έναν αριθμό συμβολαίων και στη συνέχεια να μην τον αυξάνεις ή να τον αφήνεις να μειώνεται και να εισπράττεις εισόδημα για εργασία που έκανες πριν από 3-4 χρόνια, με αποτέλεσμα να «ψιλοαράζεις» χωρίς να συνεχίζεις να προσφέρεις!

Σεβόμαστε τις απόψεις διαφόρων περί συσπείρωσης των Διαμεσολαβούντων για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους, παρόλο που οι απόψεις εκφράζονται με αρκετή δόση συναισθηματισμού!

Το θέμα δεν είναι και τόσο απλό. Στην Αγγλία όσα Δίκτυα Agency κατόρθωσαν και Συνδικαλίστηκαν υπέβαλαν τόσο πολλές παράλογες απαιτήσεις, σε σημείο να  οδηγήσουν τις Εταιρείες τους στο κλείσιμο.

Το I.D. πιστεύει ότι αυτή η συσπείρωση είναι πολύ δύσκολη, γιατί ο χώρος των Διαμεσολαβούντων περιλαμβάνει πολλούς ερασιτέχνες και καταφερτζήδες, οι οποίοι στοχεύουν μόνιμα στο εύκολο Κέρδος εκμεταλλευόμενοι όλες τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται στον Κλάδο. Οι επαγγελματίες δεν είναι τόσοι όσο τους υπολογίζουν μερικοί. Αν αφαιρέσουμε τους χιλιάδες μικρούς «αυτοκινητάδες», πόσοι Πράκτορες ή Μεσίτες προσφέρουν ισορροπημένα όλους τους Κλάδους σε ιδιώτες ή σε επιχειρήσεις με τα χαρτοφυλάκιά τους να είναι 50% λοιποί κλάδοι και το υπόλοιπο αυτοκίνητα; Πόσοι άλλοι είναι ειδικευμένοι σε έναν κλάδο και το χαρτοφυλάκιό τους αποτελείται κατά 80% μόνο από τον Κλάδο τους;

Κατοχύρωση ψάχνουν μόνο όσοι θέλουν να εισπράττουν όσο μπορούν περισσότερα προσφέροντας όσο μπορούν λιγότερα! Ο κλάδος μας δεν έχει καμία σχέση με τη Νοοτροπία των… Δημοσίων υπαλλήλων. Αποτελείται από αγωνιστές, που κάθε μέρα τρέχουν να κερδίσουν το εισόδημά τους.

Όσο πιο υπεύθυνα προσέχεις τον Πελάτη σου και όσο πιο πολύ προσέχεις τα Συμφέροντά του, τόσο περισσότερο κατοχυρώνεις το Επάγγελμά σου και την Ασφάλειά σου, και κανένας δεν μπορεί να σε απειλήσει ή να σε βλάψει.

Αυτό ισχύει για όλους τους Ασφαλιστές. Και για αυτούς που εργάζονται στο Agency System και για τους υπόλοιπους που λειτουργούν ελεύθεροι ως Πράκτορες ή Μεσίτες.

Όσοι φωνάζουν μάλλον έχουν κάποιο λόγο να φωνάζουν. Μην ξεχνάτε ότι η Αγορά μας είναι γεμάτη με κάθε είδους Ανθρώπους! Όλοι επικρίνουν βασιζόμενοι αποκλειστικά στα προσωπικά τους Συμφέροντα!

Το πρόβλημά όλων μας είναι γιατί τα πράγματα δε γίνονται όπως ο καθένας μας τα θέλει να γίνονται!

Δε βρίσκεις άκρη ποτέ!

Ένα πράγμα είναι γεγονός. Δεν υπάρχει Εταιρεία που θα θίξει τα συμφέροντα ενός παραγωγικού και έντιμου διαμεσολαβούντα. Είτε από το Agency System είτε από τους Πράκτορες ή τους Μεσίτες. Τον ψάχνουν και τον φυλάνε αν τον βρουν ως κόρη οφθαλμού!

Φρόντισε να γίνεις ένας από αυτούς!

Όσον αφορά το δύσκολο διαχωρισμό των ουσιαστικών Ασφαλιστικών Υπηρεσιών στον Πελάτη, μεταξύ του Ασφαλιστή Ζωής και του Ελεύθερου Πράκτορα, σημειώνουμε ότι κι εδώ η Αγορά μας έχει παρεξηγήσει το Επάγγελμα.

Ο Ασφαλιστής Ζωής που ξεκινάει την Καριέρα του σε μια Ασφαλιστική Εταιρεία δεν έχει τίποτα να Προσφέρει στο ξεκίνημά του. Η Εταιρεία του τα προσφέρει όλα. Και τα Προσφέρει χωρίς καμία Επένδυση εκ μέρους του, πέρα από την Πειθαρχία και τη Μελέτη που υποτίθεται ότι ο νέος Ασφαλιστής θα συνεισφέρει για την επιτυχία της καριέρας του. Τον Εκπαιδεύει στις Ασφάλειες Ζωής, στις Τεχνικές Εύρεσης Νέων Πελατών, στην Προσωπική Πώληση, στην Προσωπική του Βελτίωση και του Μαθαίνει ότι η Επιτυχία του θα εξαρτηθεί από το ενδιαφέρον του να Προσφέρει στον Πελάτη του τις καλύτερες Υπηρεσίες του, πείθοντάς τον πρώτα απ’ όλα να Ασφαλίσει τη Ζωή του, για να Προστατεύσει την οικογένειά του στην περίπτωση που αποβιώσει πρόωρα.

Αυτή είναι η δουλειά μας  και όχι να θεωρείται «μίασμα» η Πώληση της Ασφάλειας Ζωής από τους κακομαθημένους Ασφαλιστές που δήθεν Πουλάνε Ασφάλειες, περιορίζοντας τις Πωλήσεις στα ευκολοπούλητα Συμβόλαια Νοσοκομειακής Περίθαλψης!

Ας μην ξεχνάμε ότι ο Ασφαλιστής Ζωής υποτίθεται ότι είναι Ασφαλιστής Ζωής! Υποτίθεται ότι Πουλάει κυρίως Ασφάλειες Ζωής και τη Μακροχρόνια Αποταμίευση που αυτή συνεπάγεται!

Δεν προσλαμβάνεται για να Πουλάει Ασφάλειες Υγείας. Αυτές μπορούν να περιοριστούν στην Απώλεια Εισοδήματος, στο Προσωπικό Ατύχημα ή στη Νοσοκομειακή Περίθαλψη Καταστροφικών Ασθενειών, με μεγάλα αφαιρετέα αρχικά έξοδα για να περιοριστούν οι μικροαποζημιώσεις και να παραμείνει προσιτό το Ασφάλιστρο.

Και σε αυτές τις Ασφάλειες ο Ασφαλιστής μιας Εταιρείας μπορεί να προσφέρει εξαιρετικές Υπηρεσίες στους Πελάτες του, χωρίς να χρειάζεται να κάνει κανενός είδους Μάρκετινγκ, προκειμένου να του προσφέρει το καλύτερο Συμβόλαιο της Αγοράς! Αυτό ισχύει για μεγάλα Συμβόλαια Ομαδικά ή Συνταξιοδοτικά ή Ασφαλίσεις Μεγάλων Έργων. Αυτές οι Υπηρεσίες είναι υπερβολικά δύσκολες, δεν μπορούν να τις προσφέρουν οι νέοι που μπαίνουν στον επάγγελμα για να σταδιοδρομήσουν. Χρειάζονται πολλά χρονια τριβής και Μελέτης για να γίνεις ένας ειδικευμένος Πράκτορας ή Μεσίτης!

Ο κάθε Κλάδος είναι και μια ολόκληρη επιστήμη!

Οι τυποποιημένες Ασφάλειες Ζωής, π.χ., η Ισόβια, δεν έχουν μεγάλες αποκλίσεις, ούτε η Α.Ε. ή το Π.Α. Οι διαφορές είναι μικρές για να θεωρηθεί ότι δεν προσφέρεις το καλύτερο συμβόλαιο στον Πελάτη σου.

Οι Υπηρεσίες του Ασφαλιστή βαρύνουν περισσότερο στον τρόπο που αναλύει τις Ανάγκες του Πελάτη του και λιγότερο στην Ανταγωνιστικότητα των Συμβολαίων που πουλάει.

Όσοι έχουν γνωρίσει το ΜΕΛΟΙΚ καταλαβαίνουν καλύτερα τι εννοούμε.

Ο Ιδιωτικός Τομέας σε όλο τον κόσμο απομακρύνεται σταθερά από τις Ασφάλειες Νοσοκομειακής Περίθαλψης. Όταν ολόκληρα Ταμεία δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στα τεράστια κόστη που αυτή προϋποθέτει, πώς θα τα καταφέρει μια Ιδιωτική Εταιρεία όσο μεγάλο πελατολόγιο και να διαθέτει;

Η Νοσοκομειακή Περίθαλψη, σεβαστοί συνάδελφοι, δεν είναι μια απλή είσοδος σε ένα Νοσοκομείο για μια έστω σοβαρή εγχείρηση. Νοσοκομειακή Περίθαλψη χρειάζεται ο κόσμος στα 70, στα 80 και στα 90! Η οποία κοστίζει δισεκατομμύρια σε φάρμακα, φροντίδα και άλλες Υπηρεσίες. Ποιος Αναλογιστής μπορεί να δημιουργήσει ένα ανταγωνιστικό και προσιτό Ασφάλιστρο που να καλύπτει αυτές τις Υπηρεσίες!

Δε θα αργήσει η εποχή που όλες οι Εταιρείες θα αποσυρθούν από αυτή την επικίνδυνη επιχειρηματική δραστηριότητα, εκτός αν πρόκειται για πονηρές Εταιρείες, που εμφανίζονται για να αρπάξουν τα Ασφάλιστρα μέσω των πάντα διαθέσιμων Διαμεσολαβούντων, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η Προμήθεια!

Πρέπει να καταλάβουν οι Διαμεσολαβούντες ότι οι Εταιρείες δεν είναι… ανθρωποφάγοι, που στόχο έχουν να καταβροχθίσουν τον… Ανυπεράσπιστο Ασφαλιστή. Οι Στόχοι είναι κοινοί. Βρίσκονται και οι δύο από την ίδια πλευρά του τραπεζιού, όχι αντικριστά.

Μην ξεχνάτε ποτέ ότι αυτός που ρισκάρει είναι μόνο η Εταιρεία. Όλοι οι υπόλοιποι λειτουργούν ως Συνέταιροι, Κερδίζουν εκ του Ασφαλούς και Εισπράττουν τοις Μετρητοίς, πρώτοι, το μερίδιό τους από το Ακαθάριστο Ασφάλιστρο!