Αναθεωρούν το μοντέλο λειτουργίας τους οι ασφαλιστικές με την υιοθέτηση του ΔΠΧΑ 17

Στις 18 Μαΐου 2017, το Συμβούλιο Διεθνών Λογιστικών προτύπων (IASB) ολοκλήρωσε το μακροχρόνιο έργο του για την ανάπτυξη του Διεθνούς Προτύπου Χρηματοοικονομικής Αναφοράς 17 αναφορικά με τα Ασφαλιστήρια Συμβόλαια (ΔΠΧΑ 17), το οποίο αντικαθιστά το υφιστάμενο πρότυπο ΔΠΧΑ 4.

Οι τεχνικές λεπτομέρειες και οι επιπτώσεις που θα έχει το καινούριο Πρότυπο στον ασφαλιστικό κλάδο συζητήθηκαν, μεταξύ άλλων, σε κλειστή εκδήλωση του δικτύου εταιρειών μελών της PwC που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το Μάιο. Στην εκδήλωση συμμετείχαν περισσότερα από 80 υψηλόβαθμα στελέχη του ασφαλιστικού κλάδου από όλο το δίκτυο της PwC. Το ΔΠΧΑ 17, το οποίο θα εφαρμοστεί από το 2021, αναπτύσσει ένα ενιαίο λογιστικό πρότυπο για τα ασφαλιστήρια συμβόλαια, με στόχο να εξαλείψει τις τρέχουσες ασυνέπειες και να ενισχύσει τη συγκρισιμότητα μεταξύ των οικονομικών καταστάσεων.

Το Πρότυπο θα αλλάξει θεμελιωδώς τον λογιστικό χειρισμό των ασφαλιστήριων συμβολαίων και θα επιφέρει σημαντικές επιπτώσεις στα επιχειρηματικά μοντέλα των ασφαλιστικών εταιρειών. Το νέο Πρότυπο θα επηρεάσει τις ασφαλιστικές εταιρείες σε τομείς πέραν των οικονομικών αναφορών, του αναλογιστικού και των πληροφοριακών συστημάτων. Ο σχεδιασμός νέων προϊόντων, οι μέθοδοι κατάρτισης προϋπολογισμού, η εκτίμηση της κερδοφορίας είναι μερικά από τα θέματα που θα πρέπει να βρίσκονται ψηλά στην ατζέντα των ασφαλιστικών εταιρειών.

Το ΔΠΧΑ 17 μπορεί να χρειάζεται περισσότερα από τρία χρόνια για να μπει σε εφαρμογή, αλλά είναι σημαντικό για τις εταιρείες να ξεκινήσουν έγκαιρα τις μελέτες αποκλίσεων (gap analysis) και τις αναλύσεις επιπτώσεων (impact assessment) για να αναπτύξουν ένα πλάνο υλοποίησης το οποίο θα τις οδηγήσει μεθοδικά στη λήψη κατάλληλων αποφάσεων και στην υλοποίηση των απαιτούμενων προσαρμογών στις πολιτικές, διαδικασίες, πληροφοριακά συστήματα και αναφορές. Ο Νίκος Παπαδόπουλος, Partner και επικεφαλής του ασφαλιστικού κλάδου της PwC Ελλάδας, σημείωσε: «Ο στόχος του IASB με την εφαρμογή του ΔΠΧΑ 17 είναι να παρέχει μεγαλύτερη διαφάνεια και συγκρισιμότητα. Το Πρότυπο είναι ωστόσο περίπλοκο – οι λεπτομέρειές του μαζί με τις επιπρόσθετες διευκρινίσεις για την πρακτική εφαρμογή του που θα ακολουθήσουν, παίζουν σημαντικό ρόλο στην υιοθέτησή του. Για την επιτυχημένη εφαρμογή του Προτύπου και για να αποκομίσουν οφέλη από τις προκλήσεις που φαίνεται να εμφανίζει, οι ασφαλιστικές εταιρείες θα πρέπει άμεσα να σχεδιάσουν ένα πλάνο δράσης μέχρι την εφαρμογή, που θα περιλαμβάνει από την κατανόηση τεχνικών απαιτήσεων, την εκπαίδευση των στελεχών τους, τον προσδιορισμό των αποκλίσεων που δημιουργούνται, μέχρι το σχεδιασμό λεπτομερούς λειτουργικού μοντέλου.»

«Είναι σημαντικό οι εταιρείες να αντιληφθούν ότι το νέο Πρότυπο δεν είναι κάτι που αφορά μόνο τους αναλογιστές και την οικονομική διεύθυνση. Η μεγαλύτερη επίπτωση αναμένεται στις υποδομές, στα συστήματα και στη συλλογή δεδομένων που απαιτούνται για την επιτυχημένη εφαρμογή του νέου Προτύπου. Παρατηρούμε ήδη μία τάση από πολλούς ασφαλιστικούς ομίλους με αφορμή την υλοποίηση του ΔΠΧΑ 17 να αναθεωρούν πλήρως το λειτουργικό τους μοντέλο και τα παλαιά συστήματα και υποδομές, με σκοπό φυσικά να αποκομίσουν μεγαλύτερα οφέλη από την επένδυση που θα κάνουν. Ταυτόχρονα, οι ασφαλιστικοί όμιλοι στην Ευρώπη λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπόψη την εμπειρία τους από το Solvency II και μέσα από τα έργα ΔΠΧΑ 17 προσπαθούν να δημιουργήσουν κατάλληλες συνέργειες ή να διορθώσουν τυχόν παραλείψεις. Υπάρχουν βήματα που θα πρέπει να ακολουθήσουν οι ασφαλιστικές εταιρείες προκειμένου να κατανοήσουν και να επικοινωνήσουν τον αντίκτυπο που θα έχουν οι διαφορετικές παραδοχές και προσεγγίσεις, καθώς και να αξιολογήσουν το χρόνο υλοποίησης και τους απαιτούμενους πόρους. Η ώρα να ξεκινήσει η προετοιμασία είναι τώρα», συνέχισε ο Νίκος Χοστελίδης, επικεφαλής του τμήματος συμβουλευτικών υπηρεσιών στον ασφαλιστικό κλάδο της PwC Ελλάδας. Η PwC προτείνει ως πρώτο βήμα την κατάλληλη επιμόρφωση των στελεχών αναφορικά με το νέο Πρότυπο, την εκπόνηση μελέτης επιπτώσεων και αποκλίσεων – στην οποία περιλαμβάνεται και η επίπτωση στα υφιστάμενα και σχεδιαζόμενα προϊόντα – και τέλος, έγκυρη ανάλυση και προγραμματισμό των ενεργειών υλοποίησης.