Γιατί αυτά που υποσχέθηκε ο κ. Τσίπρας δεν είναι «κοινωνικό κράτος»

Διάτρητοι είναι και οι 7 άξονες του νέου «κοινωνικού κράτους» το οποίο εξήγγειλε χθες ο Πρωθυπουργός, κ. Αλέξης Τσίπρας. Και αυτό γιατί:

1. Ο ίδιος υποσχέθηκε αντισταθμιστικά μέτρα ύψος 50 εκατ. ευρώ για την περίοδο Αυγούστου – Σεπτεμβρίου 2015 ύψους 50 εκατ. ευρώ για όσους χαμηλοσυνταξιούχους έχασαν φέτος το ΕΚΑΣ, ενώ αφαίρεσε με αυτό τον τρόπο μία διαπαντός από αυτούς 170 εκατ. ευρώ.
2. Παράλληλα, ο κ. Τσίπρας εμφανίζει ως «κοινωνική πολιτική» την καταβολή ήδη «βεβαιωμένων» υποχρεώσεων των Ταμείων για συντάξεις και εφάπαξ (μιας και εκκρεμούν μέχρι και 3 χρόνια), οι οποίες παροχές -μάλιστα- θα δοθούν μειωμένες λόγω των ανατροπών που φέρνει ο νόμος Κατρούγκαλου. Εξάλλου, το πακέτο Τσίπρα για τους συνταξιούχους θα ξεκινήσει τον ίδιο μήνα, δηλαδή τον Αύγουστο, που ξεκινήσουν οι περικοπές 260.000 επικουρικών συντάξεων.
3. Ο κ. Τσίπρας υποσχέθηκε ιατρική κάλυψη των ανασφάλιστων δωρεάν φάρμακα στους κατόχους βιβλιαρίου οικονομικής αδυναμίας, την ίδια στιγμή που τα ταμεία κύριας ασφάλισης χρωστούν στον ΕΟΠΥΥ πάνω από 1,5 δισ. ευρώ και ο ΕΟΠΥΥ χρωστά στους ασφαλισμένους, στον ιδιωτικό τομέα πάνω από 1,6 δισ. ευρώ.
4. Ο Πρωθυπουργός υπόσχεται καθολική προστασία των πολιτών που βρίσκονται στο όριο της φτώχειας μέσα από το πρόγραμμα του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης, αλλά δεν έχουν βρεθεί ακόμα οι κρατικοί πόροι για τη χρηματοδότηση του. Το Μνημόνιο προβλέπει εξοικονόμηση 900 εκατ. ευρώ από την αναδιοργάνωση του συστήματος πρόνοιας αλλά και συνολικά τη γενική κυβέρνηση. Ωστόσο από το Υπ. Εργασίας επιμένουν πως δεν θα κοπεί κανένα προνοιακό επίδομα από κανένα προκειμένου να ενταχθεί κάποιος άλλος στο Πρόγραμμα του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης.
5. Ο κ. Τσίπρας υπόσχεται την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αν και στο συμπληρωματικό Μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνηση του προβλέπεται πως δεν θα αλλάξει η μνημονιακή νομοθεσία του 2010-2013 χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των θεσμών. Η δε γνώμη των θεσμών είναι ότι οι επιχειρησιακές συμβάσεις πρέπει να υπερισχύουν των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων, ενώ ο εθνικός κατώτατος μισθός πρέπει να καθορίζεται από την κυβέρνηση και όχι τους κοινωνικούς εταίρους (ΓΣΕΕ,εργοδοτικές οργανώσεις).
6. Ο κ. Τσίπρας μπορεί να διατείνεται ότι η ανεργία έπεσε από το 26% στο 23%, αλλά δεν είπε τίποτα για την επέλαση της μερικής απασχόλησης αλλά και της «μαύρης» και απλήρωτης εργασίας. Δεν είπε, επίσης, τίποτα για το γεγονός ότι κοινοτικά κονδύλια για προγράμματα απασχόλησης τελειώνουν στις αρχές του 2017, ενώ από τα επιπλέον 2 δισ. ευρώ που περιμένει η Ελλάδα από τον κοινοτικό προϋπολογισμό για όλα τα επιδοτούμενα έργα και προγράμματα, θα λάβει μόλις 800 εκατ. ευρώ για την τετραετία 2017 -2020.
7. Τέλος, ο Πρωθυπουργός εξήντλησε την νέα στεγαστική πολιτική μόνο για τους αστέγους και όχι για τους εργαζόμενους που έχουν ανάγκη μίας μόνιμης κατοικίας.