Τρία αναπάντητα ερωτήματα για την επαγγελματική ασφάλιση

questions

Συνεχείς είναι τελευταία οι αναφορές του Υπ. Εργασίας, κ. Γιώργου Κατρούγκαλου, στην επαγγελματική ασφάλιση.

Ο ίδιος δήλωσε την περασμένη εβδομάδα από το βήμα του ετησίου συνεδρίου του Economist πως δεν είναι «εγγενώς αρνητικός» στην ανάπτυξη του 2ου και 3ου πυλώνα της ασφάλισης (δηλαδή στην επαγγελματική και ιδιωτική ασφάλιση), αρκεί να είναι η «συμπληρωματική».

Μάλιστα σε συναντήσεις που είχε κατά τον τελευταίο μήνα με εκπροσώπους των μηχανικών, γιατρών, δικηγόρων αλλά και των φαρμακοποιών, ο ίδιος τους έκανε πρόταση να ιδρύσουν ένα επαγγελματικό ταμείο προκειμένου να μειωθεί η επιβάρυνσή τους από την εισφορά 7% επί του εισοδήματος για την επικουρική ασφάλιση και 4% για το εφάπαξ τους, σύμφωνα με όσα προβλέπει το νέο Ασφαλιστικό. Τρία ερωτήματα γεννιούνται, όμως, από αυτή την παράδοξη εμμονή του κ. Κατρούγκαλου στην επαγγελματική ασφάλιση.

Πώς εξηγείται το γεγονός ότι 1 ½ μήνα μετά την ψήφιση του νέου Ασφαλιστικού ο οποίος θέσπισε εισφορές που αφαιρούν μέχρι και το 38% του καθαρού δηλωτέου εισοδήματος των ελευθέρων επαγγελματιών (20% για κύρια σύνταξη, 6,9% για ΕΟΠΥΥ, 7% για επικουρική, 4% για εφάπαξ), έρχεται ο ίδιος ο Υπουργός Εργασίας να «υπονομεύσει» ο οποίος εισήγαγε το νόμο αυτό;
Γιατί ο Υπ. Εργασίας επιμένει να υπενθυμίζει εκείνο που ήδη… ισχύει; Με βάση και με το σημερινό θεσμικό πλαίσιο, μπορεί ένας κλάδος να αποσυρθεί από την υποχρεωτική επικουρική ασφάλιση και να ιδρύσει ένα επαγγελματικό ταμείο. Για παράδειγμα , τέσσερις κλάδοι έχουν αρνηθεί να μπουν στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης, έχουν μετατρέψει το επικουρικό ταμείο τους σε επαγγελματικό. Εξάλλου, οποιοσδήποτε ασφαλισμένος σε δημόσιο ασφαλιστικό ταμείο μπορεί να συνάψει συμβόλαιο με κάποια ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία.
Τι εξυπηρετούν οι αναφορές του Υπ. Εργασίας στην (αυτονόητη) δυνατότητα επαγγελματικής και ατομικής ιδιωτικής ασφάλισης , όταν με το νέο ασφαλιστικό και φορολογικό πακέτο τσακίζεται ακόμα περισσότερο τα εισοδήματα των μισθωτών και επαγγελματιών, στερώντας ακόμα πιο πολύ κάθε «περίσσευμα» εισοδήματος το οποίο θα μπορούσε να επενδυθεί προς αυτή την κατεύθυνση;