Δήμος στην Ελλάδα αποζημιώνει οδηγό για ατύχημα

Χρηματική ικανοποίηση μαζί με αποζημίωση, συνολικά 31.993,70 ευρώ επιδικάσθηκε σε περίπτωση μοτοσικλετιστή ο οποίος σε δρόμο που εκτελούνταν έργα έχασε τον έλεγχο της μηχανής.

Ο οδηγός λόγω έλλειψης σήμανσης δεν πρόλαβε να αντιληφθεί τα έργα με αποτέλεσμα σε σημείο του δρόμου που είχε υψομετρική διαφορά 20 εκατ. από το οδόστρωμα να προσκρούσει, να χάσει τον έλεγχο και εν συνεχεία να τραυματιστεί στο κεφάλι.

Εν συνεχεία άσκησε αγωγή κατά του δήμου καθώς δεν μερίμνησε για την τοποθέτηση των αναγκαίων προειδοποιητικών πινακίδων και το σήμα κινδύνου των άρθρων 9 και 10 του Κ.Ο.Κ. Αστική ευθύνη ΟΤΑ –

Ευθύνη εις ολόκληρον

Οι ΟΤΑ ευθύνονται μεταξύ άλλων όταν παραλείπονται τα ιδιαίτερα καθήκοντα και οι υποχρεώσεις που προσιδιάζουν στις συγκεκριμένες υπηρεσίες και προσδιορίζονται από την κείμενη εν γένει νομοθεσία, τους οικείους κανονισμούς, τα διδάγματα της κοινής πείρας και τις αρχές της καλής πίστεως.

Αρκεί η στοιχειοθέτηση της ευθύνης του Δήμου, χωρίς να απαιτείται και η διαπίστωση πταίσματος οργάνου αυτών. Δεν αποκλείεται η ευθύνη του ΟΤΑ από την ύπαρξη της συνυπαιτιότητας του ζημιωθέντος, εφόσον δεν διακόπτεται η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ παρανομίας και ζημίας. Το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εκτός από αποζημίωση και εύλογη χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη.

Αν ευθύνονται περισσότεροι για αποζημίωση, ενέχονται όλοι εις ολόκληρον. Ο βαθμός του πταίσματος εκάστου δεν ασκεί επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ο προσδιορισμός αυτού και του μέτρου της ευθύνης του μπορεί να γίνει στη δίκη επί της αγωγής αυτού που κατέβαλε την αποζημίωση κατά των λοιπών.

Ο κύριος του δημόσιου έργου υπέχει αστική ευθύνη για ζημιές σε τρίτους εξ αιτίας της εκτελέσεως τούτου, το οποίο έχει ανατεθεί δια συμβάσεως σε ιδιώτη ανάδοχο. Η ευθύνη του Δήμου (και του Δημοσίου) είναι αυτοτελής, μη επηρεαζόμενη από τυχόν ευθύνη του αναδόχου για βλάβες στα έργα ή για τη μη τήρηση των υποχρεώσεών του, που προκύπτουν από το νόμο, τη σύμβαση, τα διδάγματα της κοινής πείρας και τις αρχές της καλής πίστεως.

Πηγή: Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου