Πώς διαλέγουμε την καλύτερη θεραπεία στην Ευρώπη και όχι εντός συνόρων

Λιγότεροι από ένας στους δύο Ευρωπαίους (49%) είναι σωστά ενημερωμένοι σχετικά με την κάλυψη που τους παρέχει το σύστημα υγείας της χώρας τους, ενώ μόλις 17% των Ευρωπαίων γνωρίζουν τις αποζημιώσεις που παρέχουν τα συστήματα υγείας σε  άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Και ακόμη λιγότεροι, μόλις το 10% των Ευρωπαίων έχουν ακούσει για την διασυνοριακή περίθαλψη και τα εθνικά σημεία επικοινωνίας.

Με τα παραπάνω δεδομένα του Ευρωβαρόμετρου, η Ευρωβουλευτής Françoise Grossetête ως  εισηγητής για την οδηγία σχετικά με τη διασυνοριακή περίθαλψη επισημαίνει την ανάγκη για μεγαλύτερη προσπάθεια ώστε να αποδώσει πλήρως η σχετική οδηγία που έχει ως στόχο να αποσαφηνίσει τα δικαιώματα των ασθενών όταν αυτοί λαμβάνουν υγειονομική περίθαλψη σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. “Πριν εφαρμοστεί η εν λόγω οδηγία, δεν υπήρχε νομική βεβαιότητα και οι ασθενείς δεν είχαν καμία βοήθεια στην προσπάθειά τους να λάβουν υγειονομική περίθαλψη σε άλλο κράτος μέλος ή και επιστροφή των εξόδων τους, τονίζει. Υπ΄ αυτή την έννοια, πρόκειται για νομοθετική πράξη με σαφή επίδραση στους πολίτες της Ε.Ε.”.

Παρότι η οδηγία δεν παρακινεί τους πολίτες να κάνουν «ιατρικό τουρισμό» στην Ευρώπη, ούτε ενθαρρύνει τους ασθενείς να αναζητούν υγειονομική περίθαλψη στο εξωτερικό, εντούτοις τους προτρέπει να αξιοποιούν την μεγαλύτερη εμπειρογνωμοσύνη και να επιλέγουν την καταλληλότερη θεραπεία που υπάρχει, έστω κι αν αυτή δεν είναι διαθέσιμη στη χώρα τους.  Η οδηγία για τη διασυνοριακή περίθαλψη, ενίσχυσε τη νομική βεβαιότητα για την επιστροφή των εξόδων, τόσο για τους ίδιους τους ασθενείς όσο και για τις εθνικές αρχές διαχείρισης. Παράλληλα, προήγαγε τη συνεργασία μεταξύ των κρατών-μελών.

Σπάνιες παθήσεις

Ένα από τα σημαντικότερα μέτρα της οδηγίας είναι η λειτουργία των ευρωπαϊκών δικτύων αναφοράς για τις πολύπλοκες και σπάνιες παθήσεις. Τα δίκτυα αυτά συνδέουν μεταξύ τους κέντρα θεραπείας σε διάφορες χώρες, τα οποία ειδικεύονται στους ίδιους θεραπευτικούς τομείς.

Η δομή τους βοηθά στη βελτίωση της διάγνωσης, της θεραπείας και της διαχείρισης σπάνιων ασθενειών, και παράλληλα δημιουργεί συνεργασίες και συμπράξεις δίνοντας ελπίδα ότι θα υπάρξει μεγάλη πρόοδος στην έρευνα.

Ήδη η Επιτροπή μπόρεσε επίσημα να θέσει σε λειτουργία την πρώτη ομάδα 24 δικτύων αναφοράς. Τα δίκτυα αυτά αποτελούν χειροπιαστό παράδειγμα του οφέλους που μπορεί να παράγει η Ευρώπη όταν επιλέγεται η συνεργασία αντί της απομόνωσης.  Για την ενημέρωση των πολιτών έχουν συσταθεί εθνικά σημεία επαφής, αλλά πολλά από αυτά εξακολουθούν να μην λειτουργούν, παρότι τα δίκτυα αναφοράς υπάρχουν.

Η κ. Grossetête καταλήγοντας σημειώνει πως “επιπλέον, στο πλαίσιο της ταχύτατα αναπτυσσόμενης ηλεκτρονικής υγείας, δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στη διασύνδεση των συστημάτων υγείας των κρατών μελών, όμως παρότι η διασύνδεση αυτή είναι απαραίτητη, δεν είναι όλα τα κράτη μέλη έτοιμα να συμμετάσχουν. Πρόκειται για ένα κενό που πρέπει να καλυφθεί στο μέλλον”.

Πηγή: Healthmag.gr