Πού Ζω;

Το Σαββατοκύριακο είναι ίσως ένα διάστημα που μπορείς να βάλεις τα μολύβια κάτω, να κλείσεις τα excel-όχαρτα και να ασχοληθείς με την οικογένειά σου, με τον κήπο σου, να δεις δυο φίλους ή να σκεφτείς λίγο παραπάνω. Αυτό βέβαια το τελευταίο ενέχει στις μέρες μας κάποιους σημαντικούς κινδύνους, γιατί αν βρεις το χρόνο και αφήσεις το μυαλό σου να σκεφθεί λίγο πιο ελεύθερα, χωρίς να χτυπάει το κινητό ή χωρίς να ανοίγεις λογαριασμούς προς πληρωμή, ίσως παρασυρθείς και βρεθείς σε δύσκολα μονοπάτια. Δυο-τρία ερεθίσματα να έχεις, κάποιες δηλώσεις της εβδομάδας να θυμηθείς, μια εικόνα να δεις στην τηλεόραση ή κάποιο τίτλο να κρέμεται στα μανταλάκια του περιπτέρου και έγινε το κακό.

Μετά, άντε να το μαζέψεις, να ξανασκεφτείς «λογικά», να υπερισχύσει «το μη χείρον βέλτιστον», να ξαναμπείς στην ευθεία. Μήπως πρέπει να καταργηθεί συνολικά το Σαββατοκύριακο, να ξεκουραζόμαστε (υποτίθεται) μια τυχαία κυλιόμενη μέρα της εβδομάδας, ενώ όλοι οι άλλοι θα δουλεύουν και όλα θα είναι ανοιχτά, έτσι ώστε τη μέρα αυτή, να τρέχουμε να κάνουμε όλες τις δουλειές μας που δεν μπορούμε να κάνουμε τις μέρες που δουλεύουμε; Έτσι είναι σίγουρο ότι δεν θα έχουμε καθόλου ελεύθερο χρόνο και συνεπώς, πού όρεξη για περίεργες σκέψεις. Λέτε να βάζω ιδέες; Βέβαια, η σκέψη μου αυτή περιέχει μια τεράστια αντίφαση, γιατί αν η δουλειά είναι αυτή που μας εμποδίζει να σκεφθούμε, τότε θα είχαμε τουλάχιστον 1,5 εκατομμύριο άνεργους να σκέφτονται συνεχώς. Τους έχουμε;

Λοιπόν, ο κύριος Μπερίσα κάπου βλέπει τη χώρα του μέχρι την Πρέβεζα και από την πλευρά του καλά κάνει. Στη Συρία, η αιματοχυσία-εμφύλιος συνεχίζεται και η Τουρκία λειτουργεί, ως η ήρεμη αλλά ταυτόχρονα αποφασιστική δύναμη της περιοχής, εγγυήτρια θρησκευτικών, πολιτικών και κοινωνικών παραδόσεων και ελευθεριών! Στην Αίγυπτο κάπου δεν τους βγήκε η επανάσταση του προηγούμενου χρόνου και έχουμε το ίδιο σκηνικό. Στην Κύπρο εξακολουθεί να υπάρχει η μοναδική διχοτομημένη πόλη-πρωτεύουσα κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι Παλαιστίνιοι έχουν τώρα κράτος, δήλωσε ο παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς επιστρέφοντας από την έδρα των Ηνωμένων Εθνών, όπου η Παλαιστίνη απέκτησε το καθεστώς του κράτους-παρατηρητή, ενώ μέχρι χθες, Ισραήλ και Παλαιστίνιοι ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση. Με την ΠΓΔΜ, αν θυμάμαι καλά βρισκόμαστε εδώ και 20 χρόνια σε περίεργη κατάσταση μη-αναγνώρισης. Τι σχέση έχουν όλα αυτά; Όλοι αυτοί είναι οι άμεσοι ή έμμεσοι γείτονές μας, μαζί και η Βουλγαρία βέβαια, με την οποία δεν έχουμε σοβαρά προβλήματα, κάτι λίγα με τα νερά του Νέστου μόνο. Και εμείς τι κάνουμε, πού βρισκόμαστε; Ποια είναι η εξωτερική μας πολιτική, τι γίνεται στις ένοπλες δυνάμεις μας; Λίγα αυτονόητα πράγματα είπε ο αρχηγός του ΓΕΝ σχετικά με τις επιπτώσεις των μέτρων λιτότητας στο αξιόμαχο και την επιχειρησιακή ικανότητα του πολεμικού ναυτικού, αλλά πέρασε στα… ψιλά. Οι φίλοι μας όμως είχαν έτοιμη τη λύση, κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και συνεπώς σοβαρή μείωση των στρατιωτικών δαπανών. Πού να θρέφεις και να ταΐζεις τόσους στρατευμένους… Να λοιπόν πώς αποδυναμώνεσαι άμεσα και απλά ως χώρα και στο στρατιωτικό τομέα, όταν η γειτονιά σου φλέγεται. Δεν έχεις που δεν έχεις καύσιμα, τι τους θέλεις τους φαντάρους; Να δικαιωθεί και ο «μαζί τα φάγαμε» που είχε δηλώσει ότι οι πιλότοι των μαχητικών είναι αντιπαραγωγικοί.

Αλλά γιατί ασχολούμαστε με αυτά; Εμείς είμαστε σοβαρό κράτος, έχουμε άλλα σημαντικά προβλήματα να λύσουμε… Το τελευταίο είναι αν το χρέος μας το 2020 θα είναι το 120% ή το 124% ή το 126,5% του ΑΕΠ, γιατί η διαφορά αυτή εγκυμονεί κινδύνους για την βιωσιμότητά του και πρέπει να ξέρει ακριβώς το ΔΝΤ τι θα κάνει. Το ότι τα ποσοστά αυτά υπολογίζονται πάνω σε ένα μεταβλητό, σε ένα κατ΄εκτίμηση μέγεθος που είναι το τότε ΑΕΠ, υποβαθμίζεται. Θεωρείται δεδομένο ότι οι εκτιμήσεις των κεφαλών της Ευρώπης και των αναλυτών του ΔΝΤ είναι έγκυρες, ότι δεν θα πέσουν έξω. Αν τώρα τα δυο τελευταία χρόνια έχουν πέσει έξω σε κάθε οικονομική τους προσέγγιση είναι κάτι άλλο. Δεν φταιν αυτοί, φταίνε τα έσοδα που δεν έρχονται γιατί η ύφεση ήταν μεγαλύτερη, δεν την πρόβλεψαν καλά. Γιατί δεν ρώταγαν τον περιπτερά της γειτονιάς και τον κάθε απλό μαγαζάτορα που την έβλεπε τη διογκωμένη ύφεση να έρχεται και την ζούσε;

Παντού μαυρίλα λοιπόν; Όχι, βέβαια, υπάρχουν και σημαντικά πολιτικά γεγονότα. Διέγραψε ο Βενιζέλος τον Λοβέρδο! Τώρα τα πράγματα θα πάρουν το δρόμο τους. Επιτέλους, να έχουμε κι εμείς επιλογές…