Τι είναι η αξιολόγηση του πιστωτικού κινδύνου επιχειρήσεων

(από αριστερά) Ο Καθηγητής Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης, Ακαδημαϊκός, Distinguished Research Professor in Audencia Nantes School of Management, Πρόεδρος της Financial Engineering and Banking Society, ο Αναπλ. Καθηγητής Μιχάλης Δούμπος, Εργαστήριο Financial Engineering, Πολυτεχνείο Κρήτης & ο Δρ. Δημήτριος Νίκλης, Εργαστήριο Financial Engineering, Πολυτεχνείο Κρήτης.

Η αξιολόγηση του πιστωτικού κινδύνου επιχειρήσεων είναι μια δύσκολη και σημαντική διεργασία στον τομέα της διαχείρισης των χρηματοοικονομικών κινδύνων. Σε ένα κλασικό πολυμεταβλητό μοντέλο, χρηματοοικονομικοί δείκτες συνδυάζονται και σταθμίζονται με στόχο τη διαμόρφωση μιας βαθμολογίας πιστωτικού κινδύνου. Εάν το σκορ λάβει μία τιμή πάνω από ένα κρίσιμο σημείο αναφοράς, τότε η αίτηση δανειοδότησης εγκρίνεται, διαφορετικά είτε απορρίπτεται ή υποβάλλεται σε αυξημένο έλεγχο (Altman και Saunders, 1998).

Παρά τις καλές τους επιδόσεις, τα πολυμεταβλητά μοντέλα που αναπτύχθηκαν χρησιμοποιώντας στατιστικές μεθόδους έχουν αποτελέσει αντικείμενο κριτικής. Βασίζονται σε μοντέλα που χρησιμοποιούν λογιστικά στοιχεία, τα οποία έχουν το μειονέκτημα να είναι στατικά και έτσι συχνά αδυνατούν να ακολουθήσουν τις αλλαγές στο οικονομικό και επιχειρηματικό περιβάλλον. Επιπλέον, τα περισσότερα από αυτά τα μοντέλα είναι γραμμικά, αποτυγχάνοντας έτσι να μοντελοποιήσουν τις διαθέσιμες πληροφορίες με ακρίβεια, αφού η γραμμικότητα δεν υφίσταται πάντα μεταξύ των ερμηνευτικών μεταβλητών.

Κατά τα τελευταία χρόνια, έχουν καταστεί δημοφιλή τα μοντέλα αγοράς (δομικά μοντέλα) ανάμεσα σε τράπεζες και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, λόγω του θεωρητικού τους υπόβαθρου και της χρήσης ενημερωμένων και επικαιροποιημένων πληροφοριών. Τα δομικά μοντέλα, χρησιμοποιούν χρηματιστηριακά δεδομένα για να εκτιμήσουν την πιθανότητα αθέτησης υποχρεώσεων (Black και Scholes, 1973, Merton, 1974). Οι τιμές των μετοχών αντανακλούν όλες τις πληροφορίες που σχετίζονται με την τρέχουσα κατάσταση των επιχειρήσεων καθώς και τις προσδοκίες των επενδυτών για τις μελλοντικές προοπτικές τους (Agarwal και Taffler, 2008).

Επιπλέον, τα δεδομένα της αγοράς ενημερώνονται συνεχώς με νέες πληροφορίες που καθίστανται διαθέσιμες σχετικά με τη λειτουργία των επιχειρήσεων και το περιβάλλον στο οποίο λειτουργούν. Αυτά τα χαρακτηριστικά των δεδομένων της αγοράς και των αντίστοιχων μοντέλων, δείχνουν ότι μπορεί να είναι καταλληλότερα για την πρόβλεψης της ασυνέπειας και τη μέτρηση του πιστωτικού κινδύνου.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο για τη Μοντελοποίηση Πιστωτικού Κινδύνου: Βιβλιογραφική Ανασκόπηση Βασιζόμενη στην Αγορά.

#Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης