Ισχυρός αλλά κατακερματισμένος ο ευρωπαϊκός ασφαλιστικός κλάδος

Διαθέτοντας τρισεκατομμύρια κεφαλαίων υπό διαχείριση, ο ασφαλιστικός κλάδος παραμένει στυλοβάτης του ευρωπαϊκού χρηματοοικονομικού τομέα. Όμως οι επικριτές του κλάδου υποστηρίζουν πως οι ασφαλιστικές υπηρεσίες δεν προσφέρονται αρκετά συχνά σε διασυνοριακό επίπεδο, επιβαρύνοντας με αχρείαστα κόστη τους καταναλωτές.

Όντας οι μεγαλύτεροι θεσμικοί επενδυτές στην ευρωπαϊκή οικονομία, οι ασφαλιστικές διαθέτουν σήμερα κεφάλαια υπό διαχείριση της τάξης των 8,5 τρισ. ευρώ. Σύμφωνα με στοιχεία του Insurance Europe, το μέγεθος των εν λόγω επενδύσεων έχει ενισχυθεί κατά περίπου 50% την τελευταία δεκαετία, παρά την χρηματοπιστωτική κρίση.

Οι επενδύσεις των ασφαλιστικών εταιρειών αντιστοιχούν στην παρούσα φάση σε ποσοστό άνω του 50% επί του συνόλου των θεσμικών επενδύσεων στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένου του 24% του ευρωπαϊκού κρατικού χρέους και του 21% των ευρωπαϊκών εταιρικών ομολόγων.

Παρ’ όλα αυτά, ο κλάδος συνεχίζει να αντικατοπτρίζει τον ευρύτερο κατακερματισμό της αγοράς χρηματοοικονομικών υπηρεσιών της Ε.Ε.

Το 2012, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε την αναθεώρηση της υφιστάμενης οδηγίας για την ασφαλιστική διαμεσολάβηση, επικαλούμενη, μεταξύ άλλων, την κατακερματισμένη ευρωπαϊκή αγορά. Η αναθεώρηση της οδηγίας διενεργήθηκε από την Κομισιόν την περίοδο 2005-2008 και βρήκε ένα συνονθύλευμα εθνικών κανονισμών, τους οποίους ορισμένες κυβερνήσεις χρησιμοποιούν άσκοπα και άλλες απλώς εφαρμόζουν τις απαραίτητες σε επίπεδο κανονιστικής συμμόρφωσης διατάξεις.

Οι υπηρεσίες after sales είναι πολύ σημαντικές για τους καταναλωτές και αυτή τη στιγμή πολλοί άνθρωποι είναι απίθανο να αγοράσουν ένα συμβόλαιο από μία ασφαλιστική του εξωτερικού με την οποία δεν νιώθουν κάποια εξοικείωση, δηλώνει η Catherine Stihler, μέλος του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου η οποία εργάζεται σε θέματα διαμεσολάβησης.

Η ίδια εξηγεί ότι οι ασφαλιστικές αγορές της Ευρώπης έχουν παραδοσιακά διατηρηθεί σε εθνικό επίπεδο εξαιτίας παραγόντων όπως οι γλωσσικοί περιορισμοί, οι διαφορές κουλτούρας, η ανάγκη τοπικής διαχείρισης απαιτήσεων και οι διαφορετικοί νομικοί, ρυθμιστικοί και εποπτικοί κανόνες μεταξύ των χωρών-μελών. Όλα αυτά επιβαρύνουν τις τιμές των ασφαλίστρων στις διασυνοριακές δραστηριότητες.