Με μια Εγκύκλιο Σταθμό, η Διεύθυνση Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης (ΔΕΙΑ) βάζει τις βάσεις για μια νέα σελίδα στην Ασφαλιστική Διαμεσολάβηση σε σχέση με το ρόλο και τον τρόπο προώθησης και διάθεσης των Ασφαλιστικών Προγραμμάτων από τις τράπεζες. Η Εγκύκλιος με αριθμό 462/14-5-2013 που υπογράφεται από τον Σπύρο Ζάρκο Διευθυντή της ΔΕΙΑ και κοινοποιείται και προς τις Διοικήσεις των τραπεζών, ασφαλώς μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια νίκη των Διαμεσολαβούντων, απέναντι σε ένα πρόβλημα που έχει τεθεί και θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί εδώ και αρκετά χρόνια.
Ανάμεσα στα άλλα, η Εγκύκλιος αναφέρει, ότι σε περίπτωση δανείου, ο δανειολήπτης δεν έχει δέσμευση να ασφαλιστεί σε συνεργαζόμενη με την τράπεζα Ασφαλιστική Εταιρεία και διατηρεί το δικαίωμα να προσκομίσει Ασφαλιστήριο της επιλογής του. Επίσης, ο δανειολήπτης, έχει το δικαίωμα να συνεργαστεί με Ασφαλιστικό Διαμεσολαβητή της επιλογής του και δεν επιτρέπεται η παραπομπή σε Ασφαλιστικό Διαμεσολαβητή συνεργαζόμενο με την Τράπεζα.
Για το δικαίωμα αυτό μάλιστα, το πιστωτικό ίδρυμα θα πρέπει να ενημερώνει σχετικά τον πελάτη. Προβλέπεται επίσης γραπτή ενημέρωση, ενώ οι τράπεζες δεν θα μπορούν να χρεώνουν αυτόματα πιστωτικές κάρτες ή τραπεζικούς λογαριασμούς, αν ο δανειολήπτης πελάτης προσκομίσει άλλο Ασφαλιστήριο Συμβόλαιο.
Πατήστε για να διαβάστε αναλυτικά την Εγκύκλιο:
.gif?rand=6841)
Πρωινό Περιστατικό
Σήμερα το πρωί πήγα σε κατάστημα της EUROBANK της περιοχής μου ( στον Τρίλοφο Θεσσαλονίκης) για να κάνω μια συναλλαγή , και ακριβώς μπροστά μου στο ταμείο ο μοναδικός ταμίας που υπήρχε προσπαθούσε να πείσει και να κάνει προσφορά για αυτοκίνητο σε μια πελάτισσα της τράπεζας στην ασφαλιστική τους . Δεν ξέρω αν η πελάτισσα τον ρώτησε πρώτη ή αυτός την προσέγγισε γιατί ήταν από πριν στην τράπεζα πριν πάω εγώ . Περίμενα κυριολεκτικά 45 λεπτά για να τελειώσει και δεν έφυγα μόνο και μόνο γιατί ήθελα από περιέργεια να ακούσω τι της έλεγε . Μου έκανε εντύπωση πάντως ότι της μιλούσε κάπως συνωμοτικά και χαμηλόφωνα και ευτυχώς ήμουν ακριβώς από πίσω και τα άκουγα όλα . Περιττό να σχολιάσω τι της έλεγε και τι την ρωτούσε . Τι είδους ενημέρωση της έκανε . Πως κρατήθηκα και δεν μίλησα και εγώ δεν ξέρω . Μπορεί να έβρισκα και το μπελά μου αν ήταν αυτός ο “τύπος” πιστοποιημένος . Κακώς βέβαια που δεν επενέβη αφού το μετάνιωσα αμέσως όταν έφυγα . Και έχω τα εξής ερωτήματα ? Αυτός ο υπάλληλος και τόσοι άλλοι είναι πιστοποιημένοι ? Και με τι κριτήρια επιλέγονται ? Και ποιος τους ελέγχει το τι λένε ? Και ποιος θα έχει την ευθύνη αν υπάρξει έλλειψη ενημέρωσης και παρουσιαστεί πρόβλημα ? Κυριολεκτικά κρίμα που υπάρχουν πελάτες που βασίζονται και κάνουν συμβόλαια με τέτοιο τρόπο . Που εμπνέονται από το γκισέ μιας τράπεζας και δεν ξέρουν τι κάνουν . Και αν έχουν πρόβλημα τότε θα φταίνε οι ασφαλιστές και οι ασφαλιστικές εταιρίες .
Λυπάμαι .